HOPITAL FRANCAIS: (pers)berichten BBTK-SETCa

Persbericht BBTK-SETCa van 3 september

i

Beste collega’s,

De door de afgevaardigden van het Hôpital français voorziene actie van vrijdag namiddag aanstaande wordt tot het einde van volgende week uitgesteld.
i

Ter herinnering, de vereffenaars van het Hôpital français weigerden om de maand augustus te betalen aan de beschermde werknemers die nog steeds geen nieuwe job hadden gevonden en die de werkloosheidsuitkeringen dus niet konden ontvangen.
i

Tijdens een vergadering vanmorgen hebben we een akkoord met de vereffenaars kunnen bereiken.

i

Ze aanvaarden om de 20 betrokken werknemers (13 BBTK en 7 LBC) te betalen. Ze gaan akkoord om de sociale documenten over te maken aan alle beschermde werknemers.
i

De vakorganisaties hebben beloofd om een brief te sturen aan alle andere beschermde werknemers om hen te vragen wanneer ze weer een job hebben gevonden om zodoende geen dubbel loon te betalen.

Er blijft nog een meningsverschil, namelijk dat de vereffenaars er niet mee instemmen om de verbrekingsvergoeding te betalen die verschuldigd is aan alle ontslagen werknemers van het HF die een nieuwe job met volledige overname van de anciënniteit hebben gevonden!

We zullen elkaar hierover opnieuw ontmoeten en een lijst opstellen met de niet-opgeloste problemen betreffende schuldverklaringen van de werknemers op 13 oktober om 10 u. bij Mr. DAL.

i
Bericht aan de BBTK-militanten van 2 september

AAN DE MILITANTEN VAN DE SOCIAL PROFIT SECTOREN

SOLIDARITEITSOPROEP – HOPITAL FRANCAIS
VRIJDAG 5.9.2008 – 15 UUR – LOUISALAAN 99

Beste collega’s,
Deze persmededeling werd op 1 september 2008 verspreid.
“De liquidatoren van het Frans Hospitaal hebben op 26 augustus de beschermde werknemers van het Frans Hospitaal ontslagen.
i
Tot daar geen probleem.
i
Inderdaad, de aanvraag voor opheffing van de bescherming van de beschermde werknemers werd door de liquidatoren op 25 juni 2008 aangevraagd bij het Paritair Comité ( zoals de Wet op de sociale verkiezingen het voorziet) en bleef zonder antwoord. Er kon overgegaan worden tot hun ontslag.
i
Maar op de dag van hun ontslag vernemen deze werknemers dat ze voor de maand augustus geen loon zullen ontvangen, terwijl zij tot juli wel waren betaald !
i
Het betreft een twintigtal werknemers die nog geen werk hebben gevonden en die zich tot vandaag nog niet hebben kunnen inschrijven bij de VDAB-ACTIRIS en hun werkloosheidskas, aangezien zij nog steeds een geldige arbeidsovereenkomst hadden, maar.... geen werk.....
i
De liquidatoren stellen dat ze geen verschil wensen te maken met de andere werknemers !
i
De beschermde werknemers werden reeds een maand langer betaald als hun collega’s ( de maand juli) en plots verandert men van houding en wordt er beslist om de betaling voor augustus niet te doen !
i
De betrokken werknemers zullen, na zich te hebben ingeschreven bij het OCMW, persoonlijk op woensdag 3 september ‘s morgens naar de liquidatoren stappen en hun mening hierover bekendmaken. Wat kunnen ze op dit moment nog doen ?
i
Eens te meer worden deze getroffen werknemers getroffen !!!”

We nodigen u uit om uw solidariteit te betuigen met deze werknemers op vrijdag 5 september om 15 uur, Louisalaan, 99 – 1050 Brussel, tenzij er tegen dan voor deze situatie een oplossing zou zijn.
i
Gelieve naar het secretariaat te bellen om te weten of de actie al dan niet wordt gehandhaafd.
SAMEN STERK !

ZiekenhuisNetwerk Antwerpen (ZNA): privatisering gaat steeds verder...

Onder het vervolg van het dramatisch verderzetten van de privatiseringen van de oude OCMW-ziekenhuizen door ZNA. Steeds verder kosten besparen op rug van het personeel: nu die van de laagste lonen nog eens wat verlagen...

een correspondent

NIEUWSBRIEF ACOD-ABVV

Synartes
i

Geheel in onwetendheid van de vakbonden is ZNA overgegaan tot de oprichting van SYNARTES.
Synartes, een coöperatief vennootschap – dus een volle dochter- van ZNA met de bedoeling alle diensten van Housekeeping en Voeding die nu uitbesteed zijn binnen eigen beheer aan te bieden.

Volgens het MC. Om de professionaliteit te verhogen.

Volgens ons: – meer winst maken op de kap van de minst betaalden.

Volgens het M.C. verandert er voor de werknemers van ZNA niets.

Waar hebben wij dat nog gehoord?

Alle nieuwe werknemers van de housekeeping en de voeding zullen aangeworven worden door Synartes en de loonsvoorwaarden van de sector krijgen. LEES: BEDUIDEND MINDER DAN DE HUIDIGE LOONSVOORWAARDEN!!!

Opmerkelijk is ook het tijdstip van aankondiging, vlak na de sociale verkiezingen.
Er zijn dus nu bij ZNA: uitstervende statutairen, uitstervende contractuelen en nieuwe Synartes-werknemers zonder syndicale verdediging!!!

Op de ondernemingsraad van 20/08/2008 is volgende gezegd:

Werknemers met een ZNA contract behouden een ZNA contract.
Werknemers met een ZNA contract van bepaalde duur kunnen een nieuw contract bepaalde duur krijgen (max 4) en/of een contract van bepaalde duur . Steeds bij ZNA; en dit na een gunstige evaluatie.

Promotie, zowel voor statutairen als ZNA contractuelen zullen steeds een SYNARTES contract aangeboden krijgen.

Op 17/09 is er een nieuwe OR waar we hopelijk antwoord zullen krijgen op een deel gestelde vragen. op 19/08 is er dan een vergadering met de secretarissen van de verschillende vakbonden om de verdere strategie in dit dossier te bepalen. Bedoeling is zeker om op de werkvloer het personeel duidelijk in te lichten."

i

noot redactie Polsslag:

Een ander artikel over de kwestie kan je lezen op medinews.be

Besparingen op de kap van de zwaksten – Nederland wil besparen op persoonsgebonden budgetten

artikel overgenomen van socialisme.be

i

In Nederland wil de regering en meer bepaald staatssecretaris Bussemaker (PvdA) besparen op de ziektekosten. In het kader van de afbouw van de sociale zekerheid wil deze staatssecretaris 800 miljoen besparen en dat vooral in het budget van persoonlijke begeleiding. De criteria om een vorm van persoonlijk assistentiebudget te krijgen zullen er strenger worden, waardoor kinderen met autisme of ADHD hard zouden worden getroffen.

i

De Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA, zeker niet te verwarren met de N-VA bij ons…) protesteert tegen deze aangekondigde besparing. De vereniging stelt dat het persoonsgebonden budget moet blijven bestaan. De organisatie behartigt de belangen van mensen met autisme en hun families en stelt vast dat de besparingen voorbij gaan aan de problematiek van mensen met autisme.

“De NVA vindt het vooral verontrustend dat in de kabinetsplannen jongeren met psychiatrische problemen en lichtverstandelijke gehandicapte jongeren worden aangeduid als groepen die op grote schaal misbruik maken van de AWBZ [sociale zekerheid]. Dit strookt niet met de realiteit en wordt door ouders van autistische kinderen als erg frustrerend ervaren. Recente onderzoeken naar het gebruik van PGB's [persoonsgebonden budgetten] laten juist zien dat deze groep zuinig met zorg omgaat, en dat de zorg die zij inkopen broodnodig is.”

l

Het is opvallend dat bij het doorvoeren van besparingsmaatregelen nu ook wordt geprobeerd om de groep van zorgbehoevenden te verdelen en van “misbruik” te beschuldigen. Net zoals werklozen niet verantwoordelijk zijn voor de werkloosheid of armen voor de armoede, zijn mensen met autisme (of een andere beperking) ook niet verantwoordelijk voor de problemen die gepaard gaan met autisme en andere beperkingen. Bovendien is het gevaarlijk als in het kader van een dergelijke neoliberale verdeel-en-heers besparingspolitiek de problematiek van mensen met autisme wordt onderschat.

En in Vlaanderen?

Wij zijn voorstander van een uitbreiding van de mogelijkheden van persoonsgebonden budgetten voor zwakkeren in de samenleving. In die zin zijn we in Vlaanderen tevreden dat het verderzetten van het Persoonlijk Assistentiebudget (PAB) voor personen met een handicap werd veilig gesteld. Het blijft echter een groot pijnpunt dat de wachtlijst voor PAB steeds groter wordt. Tegen eind 2008 zullen naar schatting 5000 personen op deze wachtlijst staan, terwijl slechts 1350 personen een PAB hebben. Ook was er even discussie over het juridisch statuut van de persoonlijke assistent dat vandaag nog te weinig rechtsbescherming biedt en niet voldoet aan de arbeidsvoorwaarden die in de rest van de gehandicaptensector wel worden gebruikt. Uiteraard hopen we dat ook het systeem van Persoonsgebonden Budget (PGB) snel in de praktijk wordt doorgevoerd in ons land zodat zorggebruikers meer impact hebben op het zorgaanbod. Belangrijk is daarbij dat de verworven arbeidsvoorwaarden van personeel hierbij niet worden aangetast.

l

In plaats van te besparen op de zwaksten en hen te verdelen, is er net nood aan meer sociale zekerheid die erop gericht is om de zwaksten in de samenleving een onafhankelijk en menswaardig leven te laten leiden aangepast aan hun zwaktes en sterktes. Een dergelijke visie botst evenwel met het neoliberalisme waarin enkel de winstmaximalisatie van tel is.

Rode Kruis bevestigt nogmaals vakbondsvijandig imago

In St.-Niklaas heeft het Rode Kruis 2 werknemers ontslagen waaronder 1 vakbondsafgevaardigde van het ABVV. De argumentatie voor het ontslag slaat nergens op, de achterliggende (echte) redenen spreken echter boekdelen. De regionale zender TV Oost maakte hier enkele kleine reportages over.

Bekijk de reportages op de website van TV Oost:
1. Rode Kruis ontslaat vakbondsafgevaardigde
2. Vakbond voert actie

Artikel
artikel op indymedia door Kristien Merckx (vakbondssecretaris BBTK Social Profit Antwerpen)

Vakantiewensen van BBTK Sint-Maria Halle

Onderstaande vakantiewensen kregen we door van BBTK Sint-Maria te Halle. De redactie van Polsslag sluit zich daarbij aan en wenst alle lezers hetzelfde!

i

website van BBTK Sint-Maria: http://bbtksintmaria.blogspot.com

Hopital Français: officiële documenten betreffende 'verdeling van de buit'

Het Hopital Français is failliet. En nu wordt de koek (of beter gezegd: de buit?) verdeeld onder verschillende ziekenhuizen die zich voor de gelegenheid verenigd hebben in een consortium (die de traditionele zuilen overschrijdt...). Volgende ziekenhuizen maken deel uit van het consortium: CHIREC (Edith Cavell), Sint-Jan, UZ Brussel (VUB), Saint Luc (UCL) en de gemeente St.-Agatha-Berchem.

i

In totaal neemt het consortium 170 personeelsleden over, dat is zelfs nog niet de helft van het oude personeelsbestand dat uit ongeveer 420 werknemers bestond. Het exact aantal werknemers dat per ziekenhuis wordt overgenomen, vind je terug in het document 'plan HF' waarvan je de link hieronder vindt. Wat het totaal aantal 'overgenomen' werknemers betreft variëren de cijfers naargelang de bron (of interpretatie?) : van 170, 180 tot een 'kleine 200'.

i

Uiteraard is het consortium vooral te doen om de overname van de bedden en de infrastructuur. In deze optiek is het personeel 'quantité négligable'... De ziekenhuissector in Brussel begint meer en meer op een immobiliënkantoor (van handel in bedden en gebouwen) te gelijken in plaats van instellingen voor gezondheidszorg. Wie spreekt over 'dreigende commercialisering' komt een beetje laat: de commercialisering is al 'vollen bak' bezig.

i

Dat er aan het hele dossier van het failliete Hopital Français op zijn zachtst gezegd een reukje hangt, is overduidelijk en meerdere malen in syndicale kringen geopperd. Als dit een voorbode is van de mogelijke 'oplossingen' bij volgende crisissen in andere Brusselse ziekenhuizen, belooft dit weinig goeds...

!

Polsslag meent dan ook dat het méér dan hoog tijd is dat er een ééngemaakt syndicaal initiatief komt op Brussels niveau om het probleem op de politieke agenda te plaatsen. In tijden dat politici bezig zijn met communautaire ruzie en haarkloverij waarvan de bevolking niet wakker ligt, zal een kleine audiëntie bij de verantwoordelijke politici niet volstaan maar zal een bredere syndicale campagne mét mobilisatie nodig zijn. Het idee is al geopperd in vakbondskringen maar concrete stappen blijven uit...

i

Verder beseffen we dat dit ook niet vanzelfsprekend is om dit in gemeenschappelijk vakbondsfront te doen aangezien het dossier van Hopital Français diepe wonden geslagen heeft in de 'samenwerking' tussen de vakbonden. In de praktijk werd deze samenwerking in het Hopital Français éénzijdig opgeblazen door 1 vakbond om redenen die we alleen maar kunnen betreuren. Op de rug van het personeel sluit men geen deals: het belang van de werknemers gaat voor op de belangen van een lokale vakbondsleiding en haar dubieuze verhouding met specifieke ziekenhuisdirecties. Wij zullen hier niet verder op ingaan om de zaken niet op de spits te drijven: de betrokken personen weten waar het om gaat.

i

Op de website van ABVV VUB heeft men enkele officiële documenten betreffende de overname gepubliceerd. De syndicale delegatie van het ABVV heeft ook een brief verstuurd naar haar directie om een dringend onderhoud te vragen over deze kwestie.

De documenten (in het Frans):

offre finale (van het consortium)

plan HF

links in het Nederlands:

persbericht Saint Luc

website specifiek opgericht door het consortium voor de werknemers van HF

Vorming van syndicale netwerken in de gezondheidssector in Europa.

In heel Europa is er beweging in de gezondheidszorg, denken we maar aan de stakingen in de Scandinavische landen. Dit is ook niet te verwonderen: deze (meestal) publieke sector wordt steeds meer en meer in het vizier genomen door de neoliberale regeringen van sociale afbraak. Privatiseringen en besparingen staan overal op het menu terwijl de werknemers van de sector steeds meer onder druk komen te staan qua verloning, werkdruk... Overal hetzelfde verhaaltje eigenlijk.

Tegelijkertijd zien we ook hier en daar spontane tot formele netwerken van strijdbare delegees ontstaan: kennelijk komen de huidige officiële vakbondsapparaten en -structuren niet tegemoet aan de verwachtingen van deze kritische en meestal jongere militanten. Uiteraard wordt deze evolutie verder in de hand gewerkt door het 'democratiserende' effect van het internet. De 'stugge, gesloten hiërarchie' en de manier van werken van 'de vakbondsleiders' is niet meer van deze tijd en bijgevolg ontwikkelen er zich logischerwijze alternatieve organisatievormen die zowel binnen als buiten de vakbondsstructuren opereren.

Ondertussen blijkt dat 'Polsslag' broertjes (of zusjes?) heeft in Duitsland... 'Antiserum' met als ondertitel: "Krankenhauszeitung zur Vernetzung von Widerstand gegen Privatisierung, Stellenabbau, Lohnklau und Konkurrenzkampf." Buiten deze publicatie van het nationaal netwerk van strijdbare syndicalisten in de vakbond ver.di is er ook nog een specifieke ondernemingsuitgave in het grootste ziekenhuis van Duitsland, het universitair ziekenhuis Charité in Berlijn, 'Krankenhaus von unten' genaamd.

De deelwebsite waar je de nummers van Antiserum in PDF kan inkijken vind je hier. De uitgaven van Krankenhaus von unten vind je in PDF hier.

Twee artikels over de langdurige staking in het Charité ziekenhuis in september 2006 vind je hier:

Grootste ziekenhuis in Duitsland in staking juist voor verkiezingen

Solidariteitsboodschap van Belgische syndicalisten met de Charité-stakers

Geen geld voor werknemers in de gezondheidszorg? Fraude geschat op minimaal 220 miljoen euro per jaar.

Bij onderhandelingen of zelfs tijdens de uitvoering van (loon)akkoorden in de non-profit is er steeds de traditionele jacht op financiële middelen om de maatregelen te bekostigen. Denk maar aan het nodige kunst-en vliegwerk om het 'Project 600' te laten voortbestaan. Hiervoor werd er al de nodige financiering voor een periode van 14 maand en 10 dagen bij elkaar gesprokkeld. Een duwtje in de rug van de regering was echter nodig om dit probleem aan te pakken; wat zou er zonder de mobilisatie op 30 april gebeurd zijn?

Ondertussen is het al sinds 2002 geleden dat er in de federale sectoren nog een loonsverhoging (van 1%) werd doorgevoerd. Ondertussen heeft het ABVV al een schot voor de boeg gelost voor de onderhandelingen voor het IPA 2009-2010: een loonsverhoging van 10% verspreid over 2 jaar (dus 5% per jaar) om het verlies aan koopkracht te compenseren in de profitsectoren.

Terwijl moeten we het in de non-profit stellen tot 2010 met de apenootjes van de attractiviteitspremie en een zeer marginale verhoging van de extra-prestaties. Ons gezond verstand (en dat komt heus niet van bij Lijst Dedecker!) zegt ons dat we het geld moeten halen daar waar het zit.

In een artikel in De Morgen van 17 juni doet men een boekje open over de fraude in de gezondheidszorg. Hier worden alvast mooie bedragen genoemd die al heel wat (financiële) noden in onze sector zouden kunnen oplossen. Er zou naar schatting 1 procent van het budget van de ziekteverzekering op jaarbasis verloren gaan aan corruptie en fraude in de gezondheidszorg. Dat is ongeveer 220 miljoen euro of 8,8 miljard oude Belgische Frank per jaar. Dit is echter een zeer voorzichtige schatting die gebaseerd is op de extrapollatie van vaststellingen van officiële klachten tussen 2003 en 2007. In de andere Europese landen loopt het fraudepercentage op tussen 3 en 5% van het totaalbudget van de ziekteverzekering. Naar België vertaald zou dit concreet betekenen: tussen de 26,4 miljard BEF en 44 miljard BEF…

Jaarlijks worden er in België gemiddeld 1200 officiële klachten ingediend bij het RIZIV. Op jaarbasis recupereert het RIZIV ongeveer 5 miljoen euro bij 130 zorgverstrekkers die veroordeeld zijn wegens fraude of ernstige fouten: een peulschil dus.

De meest voorkomende vorm van fraude is het aanrekenen van prestaties die niet geleverd zijn. De medewerkers van Polsslag wijzen het systeem van de prestatiegeneeskunde aan als de grote schuldige. Dit systeem zet bijna automatisch aan tot fraude en overconsumptie aangezien het kinderspel is… Elke ziekenhuisverpleegkundige kan getuigen van de malversaties die dit systeem teweeg brengt: het gaat niet om uitzonderingen maar het is spijtig genoeg dagelijkse kost.

Het volledig uitbannen van de prestatiegeneeskunde zou heel wat geld uitsparen. Diegenen die voorstellen om het systeem te behouden maar er een grotere controle op uit te oefenen zitten er volgens ons compleet naast. Hoe gaat men in de praktijk zo een grotere controle uitoefenen: door dag en nacht bij elke arts een controle-arts te zetten? Het uitbannen van de prestatiegeneeskunde zou volgens ons ook een ‘democratiserend’ effect hebben op de gezondheidszorg. Nu gedragen veel artsen-specialisten zich als kleine feodale heren die amper rekening houden met de rest van het personeel. Het statuut van ‘gewone werknemer’ tussen al de rest zou hier alvast een verandering in de geesten kunnen teweegbrengen.

Oproep tot solidariteit: Petitie voor het herstel van de index in PC 218!

Het is niet enkel in de non-profit dat we opgezadeld zitten met snertakkoorden (2005-2010) wat betreft koopkracht. Het kan nog altijd slechter (jeetje) ... Wij roepen alvast op om onze collega's van paritair comité 218 te ondersteunen.
i

In het paritair comité 218 (meer dan 300.000 bedienden uit zo een 50.000 bedrijven vallen onder dit paritair comité) werd in 2006 een nieuwe regeling doorgevoerd voor de indexatie van de lonen. In plaats van onmiddellijk de prijsstijgingen te volgen, is er sindsdien nog slechts 1 indexatie per jaar, op het begin van het jaar. De forse prijsstijgingen die momenteel plaatsvinden, zorgen ervoor dat het indexcijfer al sterk is gestegen, maar de lonen van heel wat bedienden volgen niet.
i
Hierop is er een internetpetitie gelanceerd vanuit de vakbondsachterban die opkomt voor het afschaffen van de regel om slechts jaarlijks een indexatie door te voeren. Hieronder vind je de tekst van deze petitie en uiteraard vragen we u om niet te twijfelen en de bedienden van PC 218 te ondersteunen in hun strijd tegen een specifieke ondermijning van de index in hun sector.
i
de tekst van de petitie:
'Index en koopkracht: zij gaan samen!'
i
Tot en met 31/12/2005 werden de lonen binnen PC 218 geindexeerd telkens het viermaandelijkse gezondheidsindexcijfer van 2 opeenvolgende maanden de binnen het Paritair Comite vastgestelde spilindex had overschreden. De lonen werden dan altijd met 2 % verhoogd, en dit op de eerste dag van de daaropvolgende maand.

i

Sinds 1/1/2006 worden de lonen slechts 1 keer per jaar meer geindexeerd, en dit bij het begin van het jaar, in functie van de evolutie van het viermaandelijkse gemiddelde van de gezondheidsindexcijfers.

i
Dit nieuwe systeem zorgt er nu voor dat voor de werknemers binnen het PC 218, de koopkracht met de dag afneemt. En we zullen nog geruime tijd door die zure appel heen moeten bijten, want onze lonen zullen pas voor eerst op 1 januari 2009 terug geïndexeerd worden.

i

Daarom vragen wij aan de vakbonden dat zij bij de komende IPA-onderhandelingen 2009-2010 eisen dat men van het nieuwe indexsysteem afstapt, en het oude systeem herinvoert, zodat onze lonen terug sneller de prijsevolutie volgen.
i
Teken deze petitie op deze website.

Actieweek voor koopkracht en solidariteit: verslaggeving

Voor verslagen, interviews en fotoreportages van de provinciale acties verwijzen we graag naar de website socialisme.be

Cartoon: project 600

Cartoon: Project 600* meets Frank Millers '300' meets Peulengaleis...

(* Project 600, het opleidingsproject voor werknemers in de federale gezondheidszorg tot verpleegkundige, wordt voor het schooljaar 2008-2009 doorgestart met 200 fulltime equivalenten voor de private sector. Samen met 163 voltijdse equivalenten in de publieke sector komt het totaal op 363. Alvast een eerste resultaat van de betoging van 30 april)

cartoon: Sociale Maribel ... de eeuwige discussie...

Eerste resultaat van de betoging van 30 april: Verlenging 'project 600'

Het ‘Project 600’ is het opleidingsproject voor verpleegkundigen voorzien in het federale sociaal akkoord voor de gezondheidsdiensten van 1 maart 2000. Het biedt reeds verschillende jaren de mogelijkheid aan werknemers uit de sector om, met behoud van loon een opleiding te volgen van maximum 3 schooljaren tot gegradueerde (A1) of gebrevetteerde (A2) verpleegkundige. Dit bracht reeds 2150 extra-verpleegkundigen op en 300 zijn er nog in opleiding. Dit project dreigde te eindigen door geldgebrek wat concreet betekende dat voor het schooljaar 2008-2009 geen nieuwe generatie de studies zou kunnen aanvangen.

Echter na de betoging van 30 april heeft de federale regering de verlenging van het project voor 200 fulltime equivalenten in de private sector goedgekeurd. Samen met 163 voltijdse equivalenten voor de publieke sector komt het totaal op 363. Niet enkel de studiekost moet betaald worden maar ook de vervangende tewerkstelling. Een deel zal gefinancierd worden door niet gebruikte middelen van het Intersectoraal Fonds voor de Gezondheidsdiensten (IFG). Hiermee zou men 14 maand en 10 dagen gecoverd krijgen. De rest van de financiering moet nog uitgedokterd worden door het IFG, de Fondsen Sociale Maribel en de regering.

Enkele ernstige bedenkingen:
i

Geïnteresseerden hebben zeer weinig bedenktijd aangezien de deadline voor inschrijving reeds afloopt op 20 juni. Dit is zeer kort als je weet dat het bericht maar eind mei aan de sector gecommuniceerd werd en de geïnteresseerden de hort moeten opgaan om allerlei attesten te verzamelen (attest van de werkgever, attest van de schoolinstelling waar men de lessen wenst te volgen en uiteraard een inschrijvingsformulier). Dat 200 voltijdse plaatsen een peulschil is, hoeft ook geen uitleg. In de praktijk zal het om meer 'koppen' gaan aangezien de 200 uitgedrukt zijn in 'fulltime equivalenten' en dus door de inschrijving van deeltijdsen het aantal deelnemers kan oplopen. Maar het is alvast beter dan ‘noppes en een schouderklopje’.

Zonder het 'project 600' zou er ook geen sprake zijn van de nodige extra-instroming in de studies verpleegkunde. Als we bijvoorbeeld weten dat het AZ VUB in Jette alleen al op jaarbasis 120 nieuwe verpleegkundigen nodig heeft, is de rekening snel gemaakt. 120 staat gelijk aan een volledige generatie afgestudeerden van een 'gemiddelde' verpleegkundeschool.

i

Diegenen die in het project stappen mogen de impact hiervan op het privéleven niet onderschatten. Volgens de statistieken van de private sector haakt 26% van de geselecteerde kandidaten al af in het eerste of tweede trimester. Dus bezint eer ge begint... maar daar heb je dus niet veel tijd voor.

i
De nodige papieren kan je via onderstaande kernwoorden downloaden ( gewoon aanklikken)
i
1. Algemene informatie en de deelnemingsvoorwaarden
2. Inschrijvingsformulier
3. Nodige attesten

Info kan je ook terugvinden op wittewoede.be (website van LBC Non-Profit)

INTERSECTORIELE ACTIEWEEK IN GEMEENSCHAPPELIJK VAKBONDSFRONT

De achterkant van het pamflet kan je hier lezen

Hôpital Français: vervolg

We publiceren hieronder een artikel van Belga/HLN.be

Geen bankkrediet voor Hôpital français

i

De vakbondsvertegenwoordigers en de artsen van het Hôpital français in Sint-Agatha-Berchem hebben van meester Jeanine Windey, de "neutraal waarnemer" die de raad van bestuur van het ziekenhuis bijstaat in zijn functie van voorlopig vereffenaar, vernomen dat de bank nog steeds weigert een kredietlijn te openen. Er is dus nog geen definitief vereffenaar benoemd.

i

Vergadering gepland

Maandagavond staat bij de federale overheidsdienst Volksgezondheid een vergadering gepland met de vakbondsafgevaardigden en met de bankier. De bedoeling is deze laatste garanties te kunnen geven. "We vragen ons af wanneer de bank bereid zal zijn een kredietlijn te openen. Zolang we die niet hebben, moeten we niet hopen op de benoeming van een vereffenaar", zei Yves Dupuis van de socialistische bediendenbond (SETCa-BBTK).

i

Uitbetaling lonen

Volgens de directie van het ziekenhuis zal de schadeloosstelling voor het sluiten van het ziekenhuis oplopen tot minimum 2,8 miljoen euro. Daarvan zou een derde in de loop van dit jaar al betaald kunnen worden. Voor de uitbetaling van de lonen van de maanden mei en juni en van het vakantiegeld, zal in september en oktober een som van 750.000 euro betaald worden.

i

Bijzondere ondernemingsraad

Woensdag komt om 14 uur een bijzondere ondernemingsraad bijeen. De vakbonden hopen dat een vereffenaar vanaf dan kan aangesteld worden. "Geen enkele vereffenaar zal zich aanbieden zolang hij de garantie niet heeft dat hij de bedragen zal kunnen betalen die hij tijdens de vereffening moet uitkeren. We draaien rondjes", aldus Stéphane Lejeune, voorzitter van de raad van beheer van het ziekenhuis. De vakbonden delen die mening.

i

Vier potentiële overnemers

Er zijn vier potentiële overnemers. Volgens de ziekenhuisdirectie en de vakbonden zijn twee van die overnamevoorstellen geloofwaardig. Het ene voorstel heeft het over de overname van 180 voltijdse werknemers door een consortium van de Kliniek Sint-Jan, de Clinique Saint-Luc (van de universiteit UCL), het Universitair Ziekenhuis Brussel en Chirec (een groepering van zes ziekenhuizen). In het tweede voorstel willen de ziekenhuizen van de stad Brussel en van de universiteit ULB samen 168 voltijdse jobs redden. Beide cijfers zijn voorlopig.

i

Personeel ongeduldig

De personeelsleden zijn ondertussen ongeduldig. Ze maakten vrijdagmiddag samen met de buurtbewoners en het bestuur van Sint-Agatha-Berchem een mensenketting rond het ziekenhuis. De manifestanten stapten tot aan de basiliek van Koekelberg en keerden daarna terug naar het ziekenhuis.

(belga 16/05/08 21u47)

Voor meer details kan je terecht op onze franstalige blog: een medewerker volgt de situatie op de voet.
i
Update 22 mei: Hôpital Français in definitieve vereffening (artikel op wittewoede.be)

Frans Hospitaal: directie vastgezet door woedende werknemers.

Hieronder volgt de vertaling van de 2 artikels op onze franstalige blog.

Sinds enige tijd zijn er al ernstige problemen bij het Hôpital Français in Brussel. Er kwamen steeds meer geruchten over overnames. Het ziekenhuis heeft haar activiteiten stopgezet en het is duidelijk dat er dringend uitgekeken wordt naar een overnemer. De banken hebben de kredietlijnen gestopt en het ziekenhuis is zo goed als failliet.

i

De directeur heeft de bevoegde ministers van de gemeenschappen gecontacteerd met de melding dat hij niet in staat was om de zorgverstrekking verder te zetten. Verschillende overnemers hebben voorstellen gedaan en de vakbonden onderhandelden met de directie om zoveel mogelijk arbeiders te behouden bij een overname.

Op woensdagochtend moest de directie haar keuze bekendmaken, dat was de uiterste datum die vooropgesteld was door het personeel. De directie vroeg om dit uit te stellen tot de volgende dag en de werknemers gingen ermee akkoord. Op donderdag vroeg de directie nog eens 24 uur uitstel. Ook dat werd aanvaard, maar met de melding dat het de laatste keer was dat uitstel zou aanvaard worden.

Op vrijdagochtend kwamen de delegees en vertegenwoordigers van de vakbonden naar een vergadering met de directie. Daar kregen ze te horen dat de directie opnieuw uitstel wou tot dinsdag. De werknemers waren woedend en sloten alle deuren af. De directie werd vastgezet en er werd aangekondigd dat ze pas zouden vrijgelaten worden als er een oplossing kwam.

Een personeelslid vertelde ons: “Er wordt al maanden met onze voeten gespeeld, maar het ziekenhuis is failliet en het enige dat maakt dat het nog niet volledig dood is, is de accreditering die er is [ieder ziekenhuis krijgt een aantal bedden dat het mag hebben]. We kunnen altijd een ziekenhuis heropenen en blijven. Maar het is nu een lege doos: er is geen enkele patiënt meer, er werden er twee geopereerd deze morgen, maar ze werden direct overgebracht naar een ander ziekenhuis. De dokters zijn naar andere oorden getrokken, het kleine gereedschap werd gisteren al ingepakt. Sodexho, dat de keukens uitbaat, is alles komen opladen. En dan willen ze ons tot dinsdag laten wachten? Dat is uitgesloten, ze blijven er zitten tot er een oplossing is.”

Rond 16u was de vastberadenheid van de werknemers nog steeds erg groot: “Er zijn twee ernstige pistes van een overname van een deel van het personeel. Een groep van publieke ziekenhuizen en een groep van private ziekenhuizen (VZW’s gefinancierd door de staat). Voor ons is het duidelijk: we willen zoveel mogelijk jobs behouden. We zullen het voorstel steunen waarin het grootste aantal personeelsleden wordt overgenomen.”

Om 17u had de directie mogelijk een voorstel om tot een oplossing te komen door aan legale acrobatie te doen. Om een juridisch faillissement te vermijden (met een curator die de eenvoudigste oplossing moet zoeken om de schuldeisers te vergoeden), zou een onafhankelijke bestuurder worden opgenomen in de raad van bestuur om zelf een curator aan te duiden die de voorlopige onderhandelingen zou voeren.

Dit voorstel werd aanvaard door de aanwezige werknemers en hun syndicale vertegenwoordigers. De taak van onafhankelijke bestuurder zal opgenomen worden door een jurist van het ministerie van arbeid die gespecialiseerd is in dit soort taken. Hij zal de verschillende partijen en mogelijke overnemers samenbrengen en het overleg ertussen organiseren.

Het personeel zal verder betaald worden in tussentijd maar moet geen arbeid verrichten. Dat is geen cadeau van de directie, er is geen enkele dokter meer en het ziekenhuis ligt stil zonder middelen om de machines te laten draaien. Toch werd besloten om de directie vrij te laten rond 22u.

De delegaties komen op dinsdag bijeen en woensdag volgt een personeelsvergadering. Intussen weigeren de werknemers om het gebouw te verlaten en zullen ze een bezetting organiseren tot en met dinsdag.

Door samen in actie te komen, tonen de werknemers hun sterkte. Er is nu wat ademruimte bekomen. Er is een eerste stap gezet, de directie heeft geen euthanasie op het ziekenhuis gepleegd. We staan nog aan het begin van een strijd, maar vanuit deze eerste kleine overwinning kunnen de werknemers kracht halen om hun strijd verder te zetten.

“Wie strijdt, kan verliezen. Wie niet strijdt, is al verloren…”

Frans Hospitaal

Op onze franstalige website kan je een gedetailleerd verslag (2 artikels) lezen van de actie vrijdag en de aanleiding. Een vertaling volgt later.
i
Hypertension

FAX: conflict Frans Hospitaal naar een hoogtepunt.

overgenomen van deredactie.be:

Vakbonden gijzelen directie ziekenhuis

vr 09/05/08 - Vakbondsleden gijzelen de raad van bestuur van het Frans Hospitaal in de Brusselse gemeente Sint-Agatha-Berchem. Ze eisen dringende oplossingen voor de financiële problemen van het ziekenhuis.

Het Frans Hospitaal heeft onder meer een zware schuld bij de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid.

De vakbonden willen vandaag nog een vrijwiliige vereffening. Volgens hen valt die gunstiger uit voor het personeel van het ziekenhuis dan een gerechtelijke vereffening.

Ze dreigen ermee de leden van de raad van bestuur vast te houden in een vergaderzaal tot er een oplossing komt.

"We houden ze vast en laten ze niet gaan tot ze hun verantwoordelijkheid hebben genomen, zelfs al is het middernacht", zegt Christiane Thomas, secretaris van de ondernemingsraad.

De meeste patiënten zijn al overgebracht naar andere instellingen. Er zouden nu nog 60 patiënten in het Frans Hospitaal verblijven.

i

Een medewerker/vakbondsdelegee van Polsslag is ter plaatse. Later meer hierover.

Gelezen in de gazet...

"Ziekenhuizen schakelen stewards in tegen dieven

Om de strijd aan te gaan tegen de kleine criminaliteit (vooral diefstallen), willen almaar meer ziekenhuizen gebruik maken van speciaal opgeleide stewards of interne bewakingsdiensten. Binnenlandse Zaken reikte al aan zestien ziekenhuizen vergunningen uit. Nog eens 47 ziekenhuizen hebben een aanvraag lopen.

Opzet van de stewards is de toenemende agressie en onveiligheid in ziekenhuizen tegen te gaan. Ze hebben geen politionele bevoegdheden, maar zijn in de eerste plaats een aanspreekpunt voor patiënten, personeel en bezoekers. (belga) "

onze bedenking :

Op o.a. urgentiediensten heeft men inderdaad steeds meer en meer te maken met agressie. Typische 'grootstedelijke fenomenen' die bijvoorbeeld in het Brusselse en in Antwerpen eerder de regel zijn dan uitzondering beginnen ook te verschuiven naar landelijke gebieden. Een gebrekkige bestaffing door personeelstekort werkt dit uiteraard ook in de hand: hoe minder personeel, hoe hoger de werkdruk, hoe kregeliger het personeel, hoe langer de patiënten moeten wachten... en zo zijn we vertrokken in een vicieuze cirkel die de spanning en stress bij zowel patiënten, bezoekers als personeel de hoogte induwt.

Het inzetten van (laaggeschoolde) stewards en bewakingsdiensten is eerder een pleister op een houten been.

i

De toenemende kloof tussen arm en rijk verhoogt sowieso de drempel voor gezondheidszorg. Mensen zullen meer en meer tot op het laatste moment wachten om zich te laten behandelen wegens financiële beperkingen. Het hoeft geen uitleg dat dit voor de nodige stressmomenten kan zorgen die eventueel ontladen in agressie als een acuut ingrijpen op zich laat wachten. Daklozen die bijvoorbeeld een urgentiedienst 'belegeren' om een bed te krijgen, is spijtig genoeg geen scenario uit een B-film maar harde realiteit. Zelfs gewapende bewakers of agenten aan de ingang van de urgentiedienst zoals in sommige ziekenhuizen in de VS, houden het geweld niet buiten...

i

Agressie in het ziekenhuis maakt deel uit van een algemene trend in onze samenleving. Het inzetten van stewards of bewakingsdiensten in de ziekenhuizen komt eigenlijk neer op het inzetten van 'meer blauw' op straat. Meer agenten op straat zullen geen bal veranderen aan de verslechterende leefomstandigheden die een steeds groter deel van de bevolking treffen. Grote medische kosten, hoge huishuren, dalende koopkracht, werkloosheid, hamburgerjobs, werkonzekerheid, het groeiende fenomeen van de werkende armen, individualisering, hyperflexibiliteit ... zullen niet verdwijnen door 'meer blauw' op straat. Deze omstandigheden vormen een voedingsbodem voor de steeds toenemende spanning en stress in de maatschappij die in het slechtste geval hun uitdrukking vinden in agressie, vandalisme, criminaliteit, toxicomanie, depressie... Enkel een nieuwe politiek-syndicale beweging tegen de sociale afbraak kan een begin maken om dit tij te keren: een massaal offensief tegen het neoliberalisme is nodig!

i

Verzetten we ons daarom fundamenteel tegen het inzetten van bewakers in ziekenhuizen? Tuurlijk niet, in sommige gevallen is dit noodzakelijk om de situatie nog enigszins leefbaar te houden voor zowel personeel als patiënten en bezoekers. We willen alleen maar verwittigen dat dit de maatschappelijke problemen die tot uiting komen in het ziekenhuis alleen maar tijdelijk kan indammen maar niet oplossen.

FEDERAAL AKKOORD 2005-2010 SCHIET TE KORT: ACTIE NODIG NU!

Wij publiceren hieronder het hoofdartikel van de Polsslagkatern die op de betoging van 30 april uitgedeeld werd.

Bij de stemming van het huidig federaal akkoord in 2005 was er al heel wat twijfel of het voldoende was om de onmiddellijke noden in onze sector op te lossen. Vooral in het ABVV vertaalde zich dit in het resultaat van de stemming: o.a. de grootste afdeling BBTK Brussel-Halle-Vilvoorde verwierp dit akkoord met 90% van de stemmen. Uiteindelijk keurden zowel BBTK als de Algemene Centrale het akkoord goed met respectievelijk 68% en 73%. De twijfel bestond ook in de rangen van LBC maar om één of andere reden kwam dit niet tot uiting in het stemresultaat. Uiteindelijk was het gevoel dat het onderste uit de kan gehaald was, doorslaggevend. Er werd heel wat uit de brand gesleept maar het neemt niet weg dat maar 14% van het oorspronkelijk pakket in het akkoord opgenomen werd.

Vandaag, anno 2008, hebben we ‘ALARMFASE ROOD’ op de werkvloer bereikt. Ondertussen zitten we nog 2 jaar opgescheept met een ontoereikend akkoord dat pas op kruissnelheid komt (volledige uitvoering van de akkoorden) in 2015.

I

Chronische en acute personeelsonderbezetting zijn eerder regel dan uitzondering terwijl het werkvolume gestaag toeneemt (o.a. door de vergrijzing en toename van administratieve rompslomp) Overuren bereiken astronomische hoogten (per ziekenhuis uit te drukken in duizendtallen) en recuperatie blijft uit (laat staan de uitbetaling ervan) en zo kunnen we wel nog een eindje doorgaan.

I

Zoals de LBC in haar pamflet correct stelt, zijn er dringend meer handen nodig in onze sector. Reeds meer dan 2000 verzorgenden behaalden het diploma van verpleegkundige via een speciaal opleidingsproject. Ondanks het feit dat er reeds honderden kandidaten zijn om volgend schooljaar te beginnen, wordt dit project niet verlengd wegens ‘geen geld’.

I

GEEN GELD ?
I

Hiervoor is geen geld terwijl de lastenverlagingen voor de werkgevers oplopen tot miljarden euro’s per jaar. Denken we maar aan de notionele intrestaftrek… allemaal pure winst die verdwijnt in de zakken van de grote aandeelhouders. Veel bedrijven in de Bel-20 betalen geen euro belasting. Er is wel degelijk geld maar de regering speelt liever omgekeerde Robin Hood: stelen van de werkenden om het te geven aan de rijken.

I

KOOPKRACHT: OOK IN ONZE SECTOR EEN HEET HANGIJZER!
MEER KOOPKRACHT DOOR MEER LOON !

Terwijl onze sector vergeleken met de profitsectoren achteraan in het peloton bengelt wat betreft loonvoorwaarden (ondanks de hyperflexibiliteit) zitten we vast aan een vijfjarenplan. Andere sectoren kunnen via een Interprofessioneel Akkoord (IPA) om de 2 jaar de situatie bijsturen. De ‘apenootjes’ die we bij het huidig akkoord verkregen hebben, volstaan niet om de stijgende levensduurte te compenseren, laat staan de loonachterstand met anderen in te lopen.
I

De prijzen van basisvoedingsproducten zijn de laatste 6 maanden met gemiddeld 13 procent gestegen. Dat blijkt uit een steekproef van VRT Nieuws bij de warenhuizen Delhaize, Colruyt en Carrefour (19 april 2008)

I

Volgens een recente studie van het ABVV behoren 20% van de werkenden tot de nieuwe categorie van de ‘werkende armen’. Hiermee bedoelt men mensen die niet langer een concert of bioscoopbezoek kunnen betalen, geen woning kunnen kopen en niet op reis kunnen gaan. 35% van de respondenten van de studie heeft het niet gemakkelijk om de studies van de kinderen te betalen, 37% kan niet sparen. Het verschijnsel van de ‘working poor’ doet zich vooral voor in de publieke en de rarara… non-profit sector.

I

De ‘apenootjes’ in het huidig akkoord zijn de attractiviteitspremie en de verhoging van de loontoeslag voor nachtwerk op zon- en feestdagen van 50 naar 56 %. Niet echt spectaculair. Premies worden niet bij het pensioen in rekening gebracht en zijn ook gemakkelijker ‘af te bouwen’. De enige weg vooruit voor de koopkracht is een gevoelige verhoging van de barema’s. Ook een volwaardige 13de maand blijft op de agenda en de toelagen voor onregelmatige prestaties moeten omhoog.

I

AKKOORDEN VOOR 5 JAAR IN DE PRAKTIJK NIET WERKBAAR

I

Gezien de evolutie in onze sector is ‘kort op de bal spelen’ met weliswaar een langetermijnvisie pure noodzaak. Het gaat hier niet enkel om de arbeidsvoorwaarden van de werknemers maar ook de algemene toestand van de gezondheidszorg in ons land is hier nauw mee verbonden. Slechte arbeidsomstandigheden maken het terrein vrij voor verdere commercialisering en de ontwikkeling van een gezondheidszorg in 2 versnellingen. Hier worden de werkenden dubbel het slachtoffer van: als werknemer en als patiënt/cliënt.

I

De Non-profit valt niet onder de tweejaarlijkse IPA-onderhandelingen BEHALVE als er moet ingeleverd worden zoals bijvoorbeeld de slechtere voorwaarden voor tijdskrediet door het generatiepact. Als Non-Profit krijgen we enkel de nadelen van het IPA, waar blijven de voordelen? Misschien zijn tweejaarlijkse akkoorden voor de Non-Profit wat scherp door de bocht maar een ‘tussentijdse evaluatie’ moet mogelijk zijn.

I

DE WITTE WOEDE

“HER”UITVINDEN:
Voor een eerlijk en constructief gemeenschappelijk vakbondsfront

Het is aangewezen dat de nationale vakbondsleidingen, samen met de basismilitanten de nodige lessen trekken uit de vorige Witte Woede en dit zowel op het gebied van de eisen, de actiemethoden (organisatie en planning) en de resultaten. De conclusies zouden dan via een zo breed mogelijke discussie in gemeenschappelijk vakbondsfront moeten uitmonden in een gedetailleerd actieplan voor de volgende witte woede.
I
Van in het begin van de Witte Woede zou er een duidelijk en concreet ultimatum aan de regering voorgelegd moeten worden. En dit met een actieplan dat de acties geleidelijk aan opbouwt en tot een hoogtepunt voert met een maximale impact (met een coördinatie op zowel nationaal als provinciaal/lokaal vlak). Als men in actie gaat, moet men de mensen een duidelijk perspectief stellen. Het relatief chaotisch einde van de vorige beweging met de ‘staking tot de finish’ had niet echt een gunstig effect op de reële impact (het leek eerder op het doodbloeden van de staking)