Onderhandelingen Vlaamse Non/Social Profit overzomeren.

Op vrijdag 1 juli ging er een uitgebreid beroepscomité door van ABVV Social Profit (BBTK en Algemene Centrale) over de onderhandelingen voor een nieuw VIA-akkoord (Vlaams Intersectoraal Akkoord of in mensentaal: het akkoord voor de Vlaamse sectoren van de non/social profit) Er werd een stand van zaken gegeven zonder dat er echter een definitief ontwerpakkoord kon voorgelegd worden. In navolging van de nieuwste politieke trends zullen de onderhandelingen “overzomeren”: de zomervakantie zorgt voor een tijdelijke pauze maar vanaf 19 september nemen de onderhandelaars terug de draad op.

Eerst wat voorgeschiedenis

Op 2 februari 2010 werd in betoging de eisenbundel van de sector aan de Vlaamse regering bezorgd. Nadien volgde er een hele periode van radiostilte. Uiteindelijk na lang dralen (en vakbondsacties) kwam de Vlaamse regering in januari 2011 op de proppen met een budget en een onderhandelingsagenda. Er lag 147 miljoen Euro op tafel. Dit voorstel werd echter resoluut door het gemeenschappelijk vakbondsfront van tafel geveegd. We verwijzen hiervoor naar het vorige artikel op onze blog: Verslag Uitgebreid Beroepscomité ACOD-AC-BBTK Vlaamse Social Profit 26 januari )

Op 29 maart 2011 volgde er terug een grote betoging mét resultaat. Op 2 mei kwam de Vlaamse regering naar buiten met een nieuw voorstel en boden ze 63 miljoen Euro extra bovenop het eerste bedrag van 147 miljoen Euro wat neerkomt op 210 miljoen Euro in totaal. Daarop volgde 2 maand onderhandelingen tijdens 15 vergaderingen en nog enkele technische vergaderingen er boven op. Bedoeling was om vóór de zomervakantie een definitief ontwerpakkoord af te hebben. Maar ondanks dag en nacht onderhandelen op de 2 laatste dagen van juni, kwam de eindmeet niet in zicht.

De onderhandelingen

Er werden wel heel wat deelakkoorden “geparkeerd” maar zolang er geen definitief ontwerp van totaalakkoord is, heeft het weinig zin hier in detail op in te gaan. We willen wel een beeld schetsen in welke omstandigheden deze onderhandelingen doorgaan, al is het maar om de complexiteit van het gegeven te illustreren.

Aan de onderhandelingstafel zitten er 3 partijen: de Vlaamse regering, de werkgevers en de vakbonden (6 vakbondscentrales) De onderhandelingen worden opgesplitst onder 3 hoofdthema’s:

1. Méér jobs/ uitbreidingsbeleid

2. Kwaliteit (vorming, opleiding, tijdskrediet, verlofregeling, onregelmatige prestaties, woon-werk verkeer …)

3. Koopkracht (meer dan verdubbeling van het eerste voorstel in januari: van 29 miljoen Euro naar 70 miljoen Euro)

Het budget verdelen: geen sinecure!

Het totaalbudget van 210 miljoen Euro wordt volgens deze 3 thema’s verdeeld maar dat is nog niet alles. Het budget dient ook verdeeld te worden tussen de privésectoren (81%) en de openbare sector (19%) En dan zijn er nog eens de diverse subsectoren die elk hun budget moeten toegewezen krijgen. De grootte van de budgetten hangt dan nog af van het budget van het ministerie waaronder de subsector valt, dus niet altijd even logisch. De werknemers uit de socio-culturele sector, die onder minister Schauvliege vallen, weten waarschijnlijk wel al waar ze zich kunnen aan verwachten: een zeer rond getal. De kaasschaaf die door Schauvliege als een botte bijl gehanteerd wordt, blijft een regelrechte schande!

We zetten enkele subsectoren even op een rijtje:

Beschutte Werkplaatsen – Sociale Werkplaatsen en Lokale Diensteneconomie

Gezinszorg

VAPH (Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap)

Jongerenwelzijn

Kinderopvang

Socio-culturele sector

Het spreekt vanzelf dat men eerst moet uitzoeken hoeveel personeel er precies waar werkt: een oefening waar de overheid niet zo sterk in is … Er werken in totaal 111.000 VTE in de VIA-sectoren (wat ongeveer overeenkomt met 150.000 “koppen”) 107.000 daarvan zijn gesubsidieerd door de Vlaamse regering. Daarnaast is er nog een rest van 4000 VTE “anderen” o.a. de dienstencheques in de gezinszorg.

Commercialisering?

Een belangrijk punt in de eisenbundel van de vakbonden is de kwestie van de commercialisering. Er wordt dan ook gevraagd aan de Vlaamse regering om hier een duidelijk standpunt over in te nemen. Met de VOKA-knecht NVA in de regering lijkt dit niet zo vanzelfsprekend. Waar gaat het dan in concreto over? Wat doet men met de winsten die gemaakt worden in de sector? Winsten op basis van financiële middelen aangeleverd door de overheid dienen geherinvesteerd te worden in de sector. De winsten uitkeren aan privé-aandeelhouders is zeer onkies, om het nog zacht uit te drukken. Een tweede vraag is: “Wat te doen met de dienstencheques in de sector?” Tot hiertoe wordt er enkel in de gezinszorg met dienstencheques gewerkt. De vakbonden zijn vragende partij om dit tot de gezinszorg te beperken en geen dienstencheques in te zetten in de andere subsectoren. Een derde kwestie is die van de buitenlandse werknemers. Het kan niet de bedoeling zijn dat commerciële interimkantoren of headhuntersbureaus forse winsten boeken op het invoeren van buitenlandse werknemers. Werknemers zijn geen vee!

In navolging van de federale sectoren: functieclassificatie

Voor de thema’s “uitbreidingsbeleid” en “kwaliteit” werden er al verscheidene deelakkoorden geparkeerd in afwachting van een definitief ontwerpakkoord. Wat het thema “kwaliteit” betreft kunnen we wel meedelen dat er een voorakkoord (budget: 0,5 miljoen Euro) bestaat over de uitwerking van een functieclassificatie (IF-IC) in de Vlaamse sectoren naar het voorbeeld van de federale sectoren. Voor alle duidelijkheid: het gaat over het wetenschappelijk onderzoek, niet over de implementering ervan met bijhorende (nieuwe) loonschalen. In de federale sectoren heeft men er de nodige jaren over gedaan om tot een functieclassificatie op wetenschappelijke basis te komen. Over het thema “koopkracht” werd er echter nog geen woord gesproken. Het beste (of het moeilijkste?) houdt men voor het laatste.

De hete aardappel van de koopkracht

Wat betreft de koopkracht kunnen we misschien een korte stand van zaken geven van vóór de onderhandelingen. Tijdens het vorig VIA-akkoord (2005-2010) werd er gestart met de opbouw van een reserve voor een aanvullend pensioen. Vanaf 2011 wordt het aanvullend pensioen effectief opgestart maar in de praktijk stelt dit niets voor; de vergelijking met apenootjes lijkt ons zelfs nog overdreven. Het komt neer op nog geen 100 Euro per persoon… en voor alle duidelijkheid: dit is niet per maand, per jaar; dit is het totaalbedrag.

Wat betreft de 13^e maand (of beter gezegd: het streven naar een 13^e maand) zijn er momenteel 7 verschillende formules van kracht voor de eindejaarspremies. Het bereikte percentage ten opzichte van een volwaardige 13^e maand schommelt tussen de 0 en de 75%. Inderdaad: er zijn nog subsectoren waar men het meest ronde getal als eindejaarspremie krijgt.

To be continued in september ...

Prettige vakantie!

De redactie en de medewerkers van Polsslag wensen alle lezers een welverdiende vakantie toe! Tijdens de zomer blijven we artikels publiceren maar op een verlaagd tempo.

Zo kan je binnenkort een artikel verwachten over de onderhandelingen in de Vlaamse sectoren van de non/social profit, die na een pauze tijdens de zomervakantie in september zullen verdergezet worden. Het 'overzomeren' wordt kennelijk een rage. Over de concrete inhoud van die onderhandelingen kunnen we weinig vertellen zolang er geen definitief (ontwerp)akkoord is. Maar we willen wel een beeld geven van wat er die onderhandelingen allemaal bemoeilijkt en wat de speerpunten zijn waar de vakbonden willen voor gaan.

Nederland: besparingen in de GGZ

In België zet men de eerste stappen met de hervorming van de psychiatrie met het beruchte "artikel 107" wat in vakbondskringen al tot de nodige discussies heeft geleid.

In Nederland windt men er minder doekjes om en hanteert men de botte besparingsbijl in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). Nu woensdag heeft er in Den Haag een betoging plaats tegen deze besparingen. We verwijzen hiervoor naar een artikel op de Nederlandse website Socialistisch Alternatief: "Bezuinigingen GGZ: te gek voor woorden!"

De index: van vitaal belang voor de werknemers van de non/social profit

De werkgeversorganisaties en rechtse partijen in ons land voelen zich gesteund door allerhande internationale kapitalistische instellingen zoals het IMF, de OESO, de EU … om ons unieke indexsysteem naar de bladzijden van de geschiedenis te verwijzen. Daarvoor valt men zelfs niet omver van één leugentje meer of minder.

1. Algemene schets van de index

De automatische indexering van de lonen heeft niets te maken met loonsverhoging hoezeer het VBO en co dit ook herhaalt als een ware boeddhistische mantra. Het is de aanpassing van het loon aan de levensduurte om de koopkracht relatief op peil te houden. “Relatief” omdat de automatische indexering een correctiemechanisme is met een ingebouwde vertraging dat achterloopt op de reële prijsstijgingen.

Het is immers de gezondheidsindex die als basis dient voor de indexering van de lonen, de sociale uitkeringen en de huurprijzen. De gezondheidsindex is een index die gebaseerd is op een korf producten waar benzine, alcohol en tabak uitgelicht werden. De gezondheidsindex stijgt minder snel dan de index van de consumptieprijzen waardoor de indexering van de lonen en sociale uitkeringen wordt vertraagd. De slimme lezer heeft ook al door dat de index kan gemanipuleerd worden door de keuze van de producten in de indexkorf.

Nog een ander ‘leugentje’ is het feit dat België het enige land zou zijn waar de automatische indexering (nog) bestaat. Buiten België bestaat het systeem ook nog in Luxemburg, Malta en Cyprus.

2. De index en de crisis

Ondertussen heeft de financiële crisis en de draconische besparingsprogramma’s die er op volgden heel wat sociale ravage aangericht in tal van Europese landen. Ons indexsysteem in België heeft een massale verarming van de werkende bevolking tot hier toe voorkomen. En dát wil men nu net afschaffen. Een situatie zonder indexering wordt perfect weergegeven door de bovenstaande cartoon. Men zou gaan twijfelen aan de geestelijke gezondheid van de werkgevers en rechtse partijen of zou het dan toch waar zijn dat zij enkel geïnteresseerd zijn in de portefeuille van de rijken?

3. De index en de non/social profit

Het afschaffen van de automatische indexering van de lonen zou een complete ramp zijn voor onze sector en dit omwille van verschillende factoren.

Voor de federale sectoren van de non/social profit is onze laatste echte loonsverhoging (+ 1%) reeds meer dan 10 JAAR GELEDEN (2000). In onze sector wordt er met sociale akkoorden van 4 of 5 jaar gewerkt terwijl voor de privésectoren het zogenaamde IPA (interprofessioneel akkoord) het kader schetst voor de loon- en arbeidsvoorwaarden voor 2 jaar. Met andere woorden: om de 2 jaar kan men sneller op de bal spelen dan om de 5 jaar. Geen wonder dat de loonkloof (15%) tussen non/social profit en de profitsectoren amper wordt ingehaald.

Zo ook hebben de werknemers van onze sector minder drukkingsmiddelen om hun (loon)eisen kracht bij te zetten: de onderneming volledig lamleggen door een staking is bij ons in de ziekenhuizen, rusthuizen en dergelijke niet mogelijk. En uiteraard zitten we met het “dubbel karakter” van de sector: enerzijds zijn er de “directe werkgevers” maar anderzijds is er de regering die voor het bulk van de centen moet zorgen. Als die regering dan fors wil besparen …

Bij een afschaffing van de automatische indexering zouden de vakbonden in de sterke profitsectoren in theorie om de 2 jaar (IPA) voldoende looneisen kunnen stellen en afdwingen om de koopkracht tenminste te behouden. Maar dit is allesbehalve vanzelfsprekend voor de zwakkere sectoren zoals de non/social profit. En diegenen die afhankelijk zijn van sociale uitkeringen zijn dan zeker de dupe.

We kunnen gerust stellen dat de afschaffing van de automatische indexering in onze sector de werknemers tot de bedelstaf zou veroordelen. Vandaar zou het niet slecht zijn mocht de witte woede ook wat meer aandacht schenken aan de verdediging van de index.

Meer info:

Uitgebreid dossier op de website van het ABVV

Alle cijfers van de verschillende indexen en handige huurcalculator op website FOD Economie

Personeel ASZ Aalst is woedend om directiebonus!

"Het management wordt al stevig verloond, maar zichzelf bedienen is een beetje de cultuur in Aalst"
(uit artikel Het Laatste Nieuws van 21 juni 2011: "ASZ-directie geeft zichzelf bonus.")

Een understatement voor wie het reilen en zeilen van het "kleine Charleroi aan de Dender" kent. Een redactielid van Polsslag nam contact op met een vakbondsmilitant van het ASZ en kreeg wat toelichting van binnenuit.

Dat het zéér hoog zit bij het personeel blijkt uit de grote opkomst op de werkonderbreking op dinsdag 21 juni tussen 14 en 15 uur ondanks het feit dat de actie holderdebolder diezelfde ochtend nog werd aangekondigd via een pamflet van de ACOD (zie afbeelding) dat zich op zijn beurt baseerde op een artikel uit het Laatste Nieuws van diezelfde dag. Zoals reeds gezegd was er een grote opkomst van alle diensten van het ziekenhuis: zowel verpleging als administratief en onderhoudspersoneel.

Het bestuur had de intentie om het voorstel van de bonussen voor zichzelf (63.000 Euro te verdelen over 7 directieleden) die bewuste dinsdag te laten stemmen op een algemene vergadering, uiteraard als een 'variapunt' zodanig het ongemerkt zou passeren. Vandaar dat niet alle politici op de hoogte waren wat er op til stond. Maar helaas pindakaas: de informatie werd vroegtijdig gelekt in de pers. Uiteindelijk bleek de jacht op het lek belangrijker voor de directie dan het bonusvoorstel zelf. Resultaat; eerst hebben ze elkaar de vinger gewezen WIE ??? deze informatie doorgegeven had, nadien durfde uiteindelijk niemand meer te stemmen en is het punt verdaagd tot de vergadering van volgende maand. Dit uitstel geeft de vakbond de nodige tijd om verdere acties te ondernemen.

De redenen van de grote opkomst op de ad hoc vakbondsactie zijn divers maar kunnen gemakkelijkheidshalve beschreven worden als een woede om het directie-principe van "Eerst oompje en dan oompjes kinderen" maar we zullen ze toch nog eens op een rijtje zetten:

1. Eerst benoemt de directie zichzelf (de statutaire benoemingen bij het personeel zijn stopgezet wegens "te weinig geld", vandaar de vorige stakingen in het ASZ)
2. De directie heeft geen geld voor personeel, de helft van de diensten zijn onderbemand , zieke verpleegkundigen worden niet vervangen of worden vervangen door verzorgenden.
3. Het personeel is 4 dagen betaald sociaal verlof kwijt + de dagen verlof voor het bloedgeven.
4. De directie vindt dat ze te weinig verdient (in hun eigen woorden: "We zijn niet concurrentieel met de privéziekenhuizen") en geeft zichzelf een fikse opslag van 750 euro per maand.

Dat de voorzitster van de raad van bestuur van het ASZ, Daisy van Gheit, van SP.a-signatuur is, maakt deze zoveelste blunder des te pijnlijker.
Wordt ongetwijfeld vervolgd ...

Meer info:
* We verwijzen ook naar het vorige korte artikel op de Polsslag over de actie: FAX: werkonderbreking in het ASZ (Aalst)
* reportage op TV Oost

FAX: werkonderbreking in het ASZ (Aalst)

Op dinsdagnamiddag 21 juni legde een deel van het personeel van het Algemeen Stedelijk Ziekenhuis (ASZ) in Aalst kort het werk neer. Steen des aanstoots is een extra premie van 9000 Euro die de directieleden zichzelf willen toekennen. De bonus wordt door de directie verdedigd met het argument dat ze minder verdienen dan hun collega's in privéziekenhuizen.

In totaal gaat het over een bedrag van 63 000 Euro dat verdeeld wordt over de 7 directieleden.

Op de redactie.be meldt men: "Ze (de vakbonden en personeel - redactie) vrezen dat de bonus ten koste zal gaan van nieuwe aanwervingen en het verminderen van de werkdruk. De socialistische vakbond ACOD zegt niets tegen de premie te hebben, maar wil dat minstens een deel ervan naar het personeel gaat. Daisy Van Gheit, voorzitter van het ASZ, benadrukt dat er nog niets beslist is. De raad van bestuur moet zich nog buigen over het voorstel."

Voor de stakingen in het ASZ in het verleden verwijzen we naar een verzamelpagina op onze blog.

artikel Het Nieuwsblad 22/06/2011

Blog in verbouwing!

Om de blog gebruiksvriendelijker te maken en ook wat "up te pimpen" zullen we de komende dagen wat verbouwen. Onze excuses voor eventueel ongemak.