Cartoon: Splitsingshysterie als dekmantel voor...

Teken de petitie RED DE SOLIDARITEIT

NIEUWE RUBRIEK

Het onderstaand artikel kregen we in onze mailbox en gaf ons het idee om een nieuwe rubriek op de blog te starten: ‘getuigenis vanop de werkvloer’ Het artikel is afkomstig van een verpleegster werkzaam in een RVT in het Antwerpse.

Nieuws vanop de werkvloer:
Ervaringen van een verpleegkundige werkzaam in een RVT

Er is al veel gezegd en gesproken over besparingen in de gezondheidszorg, commercialisering van bepaalde sectoren, tekorten aan personeel, etc… Hoe vertaalt zich dit nu concreet op de werkvloer…?

Ik volgde een opleiding als A1-verpleegkundige via de VDAB en studeerde af in juni 2006. Sindsdien ben ik werkzaam als verpleegkundige in een rust- en verzorgingstehuis in het Antwerpse, meer bepaald op een afdeling voor ouderen met Alzheimer- en andere vormen van dementie.

De kloof tussen wat je aangeleerd wordt op de schoolbanken en de realiteit is immens.
Vanaf het begin van mijn loopbaan in de RVT, werd het me zeer duidelijk dat de hoge werkdruk, een tekort aan middelen door verregaande besparingen en een hoog verloop van collega-verpleegkundigen structurele problemen vormden.

Wantoestanden blijven daardoor niet uit en vaak kan er geen voldoende kwalitatief hoogstaande zorg geboden worden aan de bewoners, wat zeer frustrerend is en vaak leidt tot een burn-out effect bij verpleegkundigen en verzorgenden.

Als verpleegkundige spring ik vaak mee in bij de dagdagelijkse verzorging, door gebrek aan verzorgend personeel. Hierdoor komen mijn verpleegkundige taken vaak in het gedrang en moet alles snel afgewerkt worden, waardoor er vaak spijtig genoeg geen tijd meer overblijft om nog een persoonlijk contact aan te gaan met de bewoners. Enkel de hoogstnodige zorgen kunnen gegeven worden, waardoor het vaak voorkomt dat er niet voldoende aandacht kan zijn voor emotionele, sociale en andere noden van de bewoners. Het beeld van rusthuisbewoners die vaak , zonder genoeg aandacht te krijgen, urenlang alleen doorbrengen, klopt spijtig genoeg in de meeste gevallen.

Dit komt zeker niet voort uit onwil van het personeel, maar wel vanuit pure onmacht, personeelstekort en tijdsgebrek.

Vaak wordt geopperd dat ons land het beste systeem van gezondheidszorg heeft ter wereld, maar de huidige afkalving daarvan blijft niet uit, er is een steeds grotere tendens naar privatisering en commercialisering van RVT`s, ziekenhuizen, etc…Door de vergrijzende samenleving zijn de wachtlijsten van de meeste RVT`s immens en de bewonersbezetting maximaal.

Deze tendens wordt echter niet vertaald in meer personeel, integendeel, er is steeds minder personeel voor een steeds grotere werklading. Ziekteverzuim blijft niet uit, waardoor de personeelsleden die niet ziek zijn, systematisch overuren moeten draaien. Een vicieuze cirkel… Niet te verwonderen dat veel RVT`s vaak openstaande vacatures hebben die grotendeels niet ingevuld raken. Dus zelfs als de overheid meer arbeidskrachten wil aantrekken en vrijmaken in de toekomst voor deze sector, zullen er niet veel gegadigden zijn.

Wantoestanden blijven, zoals ik eerder vermeldde, niet uit. Ik ben de enige verpleegkundige op mijn afdeling, dus als ik er niet ben en er ook op de andere afdelingen geen verpleegkundigen aanwezig zijn (wat vaak voorkomt), moet het verzorgend personeel soms verpleegkundige taken zoals wondzorg, etc overnemen. Dit is absurd en het is echt dweilen met de kraan open. Aangezien deze zorg op die momenten vaak niet volledig correct kan uitgevoerd worden, omdat deze verzorgenden niet opgeleid zijn voor deze specifieke handelingen (geen rekening houden met principes van de steriliteit,…etc) heeft dit vaak een negatief effect op de kwaliteit van de zorg en de toestand van de bewoner…

Er wordt door de RVT waar ik werk niet voldoende steriel materiaal aangekocht, waardoor handelingen zoals wondzorg, sonderen, vaak in ongunstige omstandigheden moeten uitgevoerd worden, soms met infectie tot gevolg.

Toiletrondes moeten soms uitgesteld worden bij gebrek aan personeel en mensen moeten in sneltreintempo worden gewassen, eten gegeven, etc…

Op incontinentie- (pampers,…) en ander verzorgingsmateriaal moet bespaard worden, er kunnen vaak geen geschikte matrassen of bedden aangekocht worden (wat dan weer een verhoogd aantal doorligwonden tot gevolg heeft),…

Ik zou nog veel kunnen vertellen, maar denk dat het beeld wel duidelijk is en dat de situatie zowel voor bewoners als personeel ondraaglijk en soms zelfs regelrecht gevaarlijk wordt. Hier moet verandering in komen, desnoods door harde strijd! De verloning van verzorgend en verplegend personeel staat totaal niet in verhouding met hun werklast/druk en is bitter laag. De inzet en het idealisme van het personeel is vaak nog hoog, maar hoe lang zal dit blijven duren? België is zeker niet meer het land van melk en honing op vlak van gezondheidszorg en er moet dringend aan de alarmbel getrokken worden!

Bij dit besluit van onze Antwerpse collega kan de redactie zich voluit aansluiten!

Actie LBC aan avant-première Sicko in Gent

Naar aanleiding van de avant-première van de film 'Sicko' in het kader van het Gents Filmfestival voerde de LBC gisteren actie aan de Kinepolis. De bediendenbond van het ACV is al een tijdje bezig rond het thema 'commercialisering van de gezondheidszorg'. Kort voor de verkiezingen van 10 juni voerde de LBC ook al actie aan de Brusselse Beurs. Op de website wittewoede.be vind je daar de nodige info rond.

Vanaf 18u30 was het verzamelen geblazen op het Sint-Pietersplein. Toen de militanten wat samengestroomd waren, ging men in stoet naar de Kinepolis. Een megaspandoek, wat slagwerk en een draak vergezelden de groene vakbondstroepen.

Eénmaal daar aangekomen ging men over naar een kortstondige bezetting van de trappen van het cinemacomplex. Een toespraak van Mark Selleslach volgde. Opeens doemde er vanuit het niets een immense limo op... en wie stapte eruit? Een bebaarde man met een rode baseballpet omringd door 2 bodyguards. Als ludieke actie alvast zeer geslaagd: mij hadden ze toch voor een moment even op het verkeerde been gezet. Van dichterbij bekeken was Michael Moore wat mager uitgevallen en die bodyguards leken treffend op die bebaarde venten die steeds vooraan lopen op betogingen van de Witte Woede.

Nadien volgde er een pamflettenslag: pamfletten van de LBC, Geneeskunde voor het Volk (dokter Van Duppen kwam ook een luchtje scheppen) en van het 'Actieplatform gezondheid en solidariteit' werden rondgedeeld aan de actievoerders en de cinemagangers.

De medewerkers van Polsslag hadden zo een overrompeling voorzien: vandaar dat we de papieren versie van Polsslag samen met een flyer van CAP reeds op het Sint-Pietersplein aan alle LBC'ers verdeelden. We haalden ook nog wat handtekeningen op voor de petitie 'Red de solidariteit.'

Mark Selleslach deelde ook nog mee dat de LBC in de maanden oktober en november de boer zal opgaan met de film Sicko om de discussie rond de commercialisering van de gezondheidszorg aan te wakkeren. Vanuit een andere bron hebben we vernomen dat het ABVV ook filmvoorstellingen gaat organiseren in gans het land. Je gaat dus al veel moeite moeten doen om de première van Sicko te missen...

Verzamelen blazen...
'Ik wil de grootste hebbeuh!'

Uiteraard heb je wel meer dan 2 handen nodig om zo een gevaarte 'even uit te laten'.

BEZETTEN DIE BOEL! (toch voor even)

Man bijt spandoek...

Een nachtverpleger (in het midden met slaapmuts) legt aan enkele verpleegkundigen uit het operatiekwartier uit hoe men te werk gaat bij het verwijderen van een overmaats spandoek.

Mark Selleslach doet zijn ding.

Mark Selleslach slaat een praatje met de dubbelganger van M. Moore

Debat tijdens Zevende Dag over gezondheidszorg

Opgelet: dit artikel is geschreven door een nachtverpleger. De mogelijke lage bloedsuikerspiegel is verantwoordelijk voor eventuele satirische tot sarcastische oprispingen!

Zondags politiek vermaak op de Zevende Dag...

Gisteren ging tijdens het gekende VRT-programma ‘de 7de dag’naar aanleiding van de Belgische première van Sicko een debat over de gezondheidszorg in België door. Milde en harde neoliberalen van dienst waren: Vlaams minister van welzijn Vanackere (CD&V), de donkerblauwe grote muil der lage landen Jean-Marie Dedecker en Mieke Vogels van Groen!.

Het was opvallend waarin deze twee heren en dame het over eens waren: er moet bespaard worden in de gezondheidszorg… uiteraard om ze leefbaar te houden. Mieke Vogels deed zelfs haar beklag dat men hier al 10 jaar over praat maar er in de praktijk niets gebeurt. Misschien is de splitsing van de gezondheidszorg reeds een feit in Antwerpen maar de rest van België mocht ten volle genieten van de besparingsmaatregelen van Minister Demotte en co. In de grond zijn alle traditionele partijen het eens: met fluwelen handschoenen het chirurgisch mes zetten in de gezondheidszorg terwijl de duurverdiende centjes van de belastingbetaler langs de staat overvloedig vloeien richting werkgevers en multinationals om hun spaarpotten met megawinsten nog verder vet te mesten. Hakbijlpolitiek wordt meestal niet in dank afgenomen door de kiezer in dit door snel na elkaar volgende verkiezingen geteisterde land... Vandaar dat men in Belgie liever salamipolitiek lust of pittige sociaaldemocratische Chorizo voor de fijnproevers.

Groene Mieke pleitte precies liever voor 1 neoliberale vogel in de hand dan 2 sociale in de lucht…Voor deze 2 laatste mocht het kiwimodel opdraven én de waarschuwing voor een gezondheidszorg in 2 snelheden. Dat het Kiwimodel economisch gezien in de Belgische context kant noch wal raakt (zie vorige teksten op deze blog)…dat vergeven we mevrouw Fruit, sorry: Vogels. Dat kiwi-gedoe begint me al parten te spelen... Diegenen die echter van het kiwimodel hun vlaggenschip maken, zouden beter moeten weten. Bij deze partij doet het Kapitaal van Marx (netjes naast een reeks vergeelde nummers van het parochieblad) in de bibliotheekkast kennelijk enkel nog dienst als ornament… om tijdens de koffieklets aan bezoekers te tonen. De keer dat het eens aangeraden is om de oude Karl er eens op na te lezen, doet men het juist niet. Rare jongens, die Van Duppvda’ers…

Uiteraard deed Jean-Marie wat van hem gevraagd werd… Hij begint meer en meer te gelijken op een dansende beer uit de Balkan die op vraag van het publiek zijn gekende kunstjes toont. Splits de gezondheidszorg met een pirouette, laat de privé-sector het gat vullen wat de staat niet kan aanbieden met een sprongetje en last but not least een lekkere anekdote over de schabouwelijke leugen van de Cubaanse gezondheidszorg met een buiging. De blauwe ongelikte beer heeft gesproken: meer moet da ni zijn!

Wat de heer Vanackere betreft: die speelde gewoon zijn rolletje als ik-wil-het-wel-zeggen-maar-ik-ga-me-CD&V-gewijs-van-de-domme-houden. Het excuus van de formatiegesprekken kwam handig uit toen de vraag van de splitsing van de gezondheidszorg op tafel werd gelegd. Om er zich enigszins uit te wringen lanceerde hij de term ‘responsabilisering’. Zeg dus niet ‘splitsen’ maar ‘responsabiliseren’. En ik heb altijd gedacht dat dat in de praktijk ‘besparen’ betekende. Toch dus nog iets bijgeleerd die dag.

Dit debat verschilde met het voorgaande gesprek met LBC-woordvoerder Mark Selleslach zoals dag en nacht. Bij Mark geen straffe dedeckeriaanse oneliners of traditioneel rond-de-potgedraai: gewoon een eerlijk en duidelijk gesprek over de huidige toestand. Moeder: waarom zijn er nog politiekers?

Bush ontzegt kinderen ruimere ziekteverzekering

De Amerikaanse president Bush heeft zijn veto gebruikt om een wet tegen te houden die voorzag in het uitbreiden van de ziekteverzekering voor kinderen. Hiermee beschermt hij de politieke erfenis van o.a. president Nixon die de ‘architect’ is van de huidige rampzalige gezondheidszorg in de VS. Het wetsvoorstel haalde een meerderheid en zou ervoor gezorgd hebben dat 10 miljoen kinderen verzekerd zijn (in plaats van de huidige 6 miljoen). De maatregel zou gefinancierd worden met hogere taksen op sigaretten. Het voorstel kreeg de steun van Democraten en Republikeinen in het parlement, maar Bush gebruikte zijn veto.

Rechtse hysterie: "Universele gezonheidszorg als eerste stap naar het communisme!"

l

Volgens Bush zou deze wet de gezondheidszorg "in de verkeerde richting manoeuvreren". Neoconservatieven en andere republikeinse haviken beschouwen elke maatregel die maar een beetje naar universele gezondheidszorg of ‘Socialized Medicine’ (gezondheidszorg in staatshanden) neigt, als een eerste opstap naar het communisme. Dat men dit gezondheidssysteem wel kent in het ontaarde en ‘liberal’ Europa is een reden te meer. In de film Sicko wordt ook naar deze ‘red scare’ verwezen wat betreft universele gezondheidszorg.

Zo organiseerden rechtse groepen begin jaren ’60 een soort van Tupperware-avonden onder de naam van operation coffeecup waar mensen uitgenodigd werden om naar een plaat te komen luisteren die pleitte tegen socialized medicine. Die beruchte plaat, Ronald Reagan Speaks Out Against Socialized Medicine, werd ingesproken door de ons aller bekende acteur en later notoire anti-communist en president van de VS. Dit zou ook meteen de start van de politieke carrière betekenen voor de toekomstige acteur-president. De keuze voor een Hollywood-acteur was ook niet toevallig: iemand die uit een beroepssfeer kwam die aangetast was door het communistische spook en dito liberale decadentie en er zich dan tegen uitsprak: geloofwaardiger voor de Amerikaanse conservatieve god fearing gezinnen kon je niet krijgen. Dit was lang vóór het tijdperk van YouTube… maar even effectief. De plaat kan je hier online beluisteren... maar beeld je eerst in dat er een Sovjetsoldaat in je achtertuin staat: kwestie van wat in de sfeer te komen. Een ander propagandamiddel waren bijvoorbeeld affiches aangeboden aan dokters met de titel "Socialized medicine ... will undermine the democratic form of government."

Een recenter voorbeeld van deze aversie van rechts tegen universele gezondheidszorg kunnen we vinden bij Rudolph Giuliani, republikeins presidentskandidaat en oud-burgemeester van New York, die in een speech in juli 2007 stelde dat: "The American way is not single-payer, government-controlled anything. That's a European way of doing something; that's frankly a socialist way of doing something. That's why when you hear Democrats in particular talk about single-mandated health care, universal health care, what they're talking about is socialized medicine." (zie ook: Giuliani attacks Democratic health plans as 'socialist' op de website van CNN)

Waar Giuliani voor staat, daar hebben de hulpverleners van 9/11 ook ervaring mee. De overgrote meerderheid van de hulpverleners die op vrijwillige basis op 9/11 bijsprongen, moeten de kosten van hun ziekten veroorzaakt door hun toenmalige engagement zelf dragen. Dit heeft reeds tot vele sociale drama's geleid. In zo een situatie ben je er vet mee dat je in de media geroemd wordt als 'real American heroe'. Maar deze materie wordt ook uitvoerig aangesneden in de film Sicko.

Eén van de vele Spartaanse tegenstanders van socialized medicine is het CATO Institute met als allesverklarende ondertitel: "Individual Liberty, Limited Government, Free Markets and Peace." Enkele staaltjes vind je in onder andere: Five Myths of Socialized Medicine waar o.a. hetzelfde cijfermateriaal dat gebruikt wordt door de voorstanders, aangewend wordt in een argumentatie in de omgekeerde richting. Is het glas half leeg of half vol? Een ander artikel is
A Hard Lesson About Socialized Medicine waarin men de besparingen in de gezondheidszorg in Europa aandraagt als het bewijs van het failliet van de universele gezondheidszorg. Dat dit eerder een kwestie is van politieke prioriteiten (liever meer cadeau's en lastenverlagingen voor de werkgevers dan een kwaliteitsvolle gezondheidszorg voor iedereen) daar zwijgt men wijselijk over.

Terug naar Bush nu…
De president probeert zijn verzet "sociaal" in te kleuren en zegt dat met de huidige wet teveel kinderen uit de middenklasse van een nationale ziekteverzekering kunnen genieten, terwijl hun families een private verzekering kunnen betalen... Een typisch staaltje van neoconservatief cynisme à la Bush. De afgelopen weken werd gelobbyd door verschillende tabaksbedrijven om de wet tegen te houden... Met andere woorden: heel wat parlementsleden hebben voor de verandering hun portefeuille wagenwijd opengezet. America: Land of the corrupted Free!

Polsslag: papieren versie net gedrukt!

Vanaf volgende week zal de papieren versie van Polsslag/Hypertension verdeeld worden aan de avant-premières van de film Sicko in o.a. Gent, Brussel en Luik. Maar ook aan de gewone vertoningen van de film zal er campagne gevoerd worden.

voor een groter beeld: klik op de afbeelding

De ironie van de geschiedenis...

overgenomen van internationaalverzet.blogspot.com

Cubaanse dokters behandelen man die Che vermoord heeft.

Cubaanse dokters in Bolivia hebben het zicht gered van de man die in 1967 instond voor het neerschieten van Che Guevara. Mario Teran, een Bolivaanse militair, schoot Che dood op 9 oktober 1967. 40 jaar later werd het zicht van Teran bedreigd en was een medische ingreep noodzakelijk. Hij zag zich verplicht om daartoe deel te nemen aan een Cubaans programma van gratis oogheelkunde in Bolivia. De operatie vond vorig jaar reeds plaats, maar werd nu pas (niet geheel toevallig rond de 40ste verjaardag van de moord op Che) bekend gemaakt.

Kwalitatieve gezondheidszorg versus ‘vrije’ markt: deel 3

DEEL 3

Gezondheidszorg in Europa: het land van melk en honing?

De laatste jaren is er ook in Europa een tendens om de gezondheidszorg te commercialiseren. De pleitbezorgers van het Amerikaanse systeem stellen dat de ‘vrije’ handel in “zorgproducten” zal resulteren in efficiëntie, kostenbeheersing, keuzevrijheid en kwaliteit.

Er zijn verschillende pogingen om via de internationale instellingen (o.a. WTO en de EU) de basis te creëren om privé-aasgieren de vrije hand te geven in de gezondheidszorg. Het is bijvoorbeeld enkel door syndicale druk dat we er (tijdelijk?) in geslaagd zijn om de gezondheidssector (en aanverwanten) uit het toepassingsgebied van de beruchte dienstenrichtlijn “Bolkestein” te halen.

In tegenstelling tot het geïdealiseerd beeld dat “Sicko” van de Europese gezondheidszorg geeft, zijn er wel degelijk problemen. Zoals in andere sectoren heeft het harde neoliberaal beleid ook zijn sporen nagelaten in de gezondheidszorg. De besparingen treffen ook deze sector en de problemen zijn dan ook meestal te wijten aan een tekort aan middelen waardoor de systemen van universele gezondheidszorg zoals de NHS (National Health Service) in Groot-Brittannië onder druk komen te staan.

En in België?

Met het argument dat de overheid niet langer de steeds toenemende financiële druk van de gezondheidszorg kan dragen, wordt in de sector steeds meer plaats gemaakt voor de privé. Zo vormen de wachtlijsten in o.a de rusthuissector het perfecte alibi om privé-initiatieven te lanceren. In de rusthuissector zijn de commerciële rusthuizen aan een ware opmars bezig: er zijn al 7 grote investeringsmaatschappijen actief op het terrein. Uiteraard veronderstelt dit winst maken: besparen op personeel, gebouwen, infrastructuur enz. De betrokkenheid van die investeringsmaatschappijen is niet ingegeven vanuit liefde voor de bejaarden…

In de ziekenhuizen worden deeltaken (zoals de schoonmaakdiensten) uitbesteed en de zeer lucratieve activiteiten geprivatiseerd. In sommige (openbare) ziekenhuizen bestaan tal van categorieën van personeel : naast de uitstervende ‘benoemden’, zijn er de contractuelen die ondergebracht zijn in aparte juridische constructies met slechtere loon-en arbeidsvoorwaarden,...

Een doorgedreven commercialisering in België zal op termijn onvermijdelijk leiden tot een gezondheidszorg met twee snelheden: een (zwak) basisaanbod dat voor iedereen beschikbaar is en luxe-zorg voor wie het zich kan veroorloven.

Gezondheidszorg in Cuba en de VS: David en Goliath…

De ‘gezondheidszorghorror’ in de VS staat in schril contrast met de gezondheidszorg in Cuba. Ondanks de kritieken die we hebben op het Cubaanse systeem, vinden we het indrukwekkend dat het land een betere gezondheidszorg kent dan de VS.

In Cuba is er gratis en universele gezondheidszorg. Er is een geïntegreerd zorgsysteem dat de nadruk legt op preventie. De dokters verzorgen hun patiënten maar pakken ook de oorzaken aan. Ze passen een gezondheidspolitiek toe op het niveau van de wijk.

In Cubaanse laboratoria wordt baanbrekend werk verricht wat betreft vaccins en dergelijke. Duizenden Cubaanse dokters werken in 68 verschillende landen. In Venezuela alleen zijn er bijna 20.000 Cubaanse gezondheidswerkers (14.000 artsen, 3000 tandartsen, 500 verpleegsters en 500 oogartsen) Niet slecht voor een derde wereldland met ongeveer evenveel inwoners als België. Dokters die van wanten weten, hoeven dus niet persé geldwolven te zijn…

Waar wij voor staan:
Ons antwoord op de winstzucht van de farmaceutische industrie, de sluipende commercialisering en de kanker van de prestatiegeneeskunde: de creatie van een openbare en nationale gezondheidsdienst die de verschillende gezondheidsdiensten overkoepelt, organiseert en coördineert in het belang van de volksgezondheid en niet van winst of prestige van diverse individuen en instellingen. Naar onze mening is dit een droom in het huidig kapitalistisch bestel. Een andere gezondheidszorg is slechts mogelijk in een andere wereld: een socialistische.

Minder studenten in eerste jaar geneeskunde

Het aantal eerstejaarsstudenten geneeskunde is met ongeveer 15 procent gedaald. Dat blijkt uit een rondvraag van de Artsenkrant bij de Vlaamse universiteiten. Aan zowat alle universiteiten hebben zich beduidend minder eerstejaarsstudenten geneeskunde ingeschreven. Dit is vrij logisch aangezien er ook 15 procent minder studenten geslaagd zijn in het toelatingsexamen.

bron: belga

Kwalitatieve gezondheidszorg versus ‘vrije’ markt: deel 2

DEEL II

Kassagezondheidszorg: “Eerst de aandeelhouders, dan de patiënten”

In de VS worden alle onderdelen van de gezondheidszorg in principe geregeld via de zogezegde “vrije” markt. Resultaat: een onoverzichtelijke chaos. Er zijn talloze organisatievormen met elk hun eigen economische dynamiek, kosten, verzekeringspakket, kwaliteit en toegankelijkheid. De “zorginkopers” sluiten contracten met onderdelen van zorg bij goedkope aanbieders verspreid over grote gebieden. Mensen moeten voor eerstelijnszorg naar centrum A, spoedeisende hulp naar ziekenhuis B, voor opnames naar C, voor diabetes naar polikliniek D, naar rusthuis E,…

In de Health Maintenance Organisations (HMO’s) zijn verzekeringsmaatschappijen en zorgaanbieders (ziekenhuizen, huisartsen, rusthuizen) georganiseerd. Deze industrieën sluiten ook contracten met de werkgevers voor hun werknemers. Sommigen zijn non-profit, anderen zijn commercieel, beursgenoteerd en kennen de duurst betaalde managers van het land.

Het enige doel van de gezondheidszorg in de VS is het maken van winst. Hoe meer kosten voor het verzorgen van patiënten, hoe minder geld er overschiet voor de aandeelhouders. In de film van Michael Moore wordt dit mechanisme uitvoerig geïllustreerd. De private ziekteverzekeringen verzetten hemel en aarde om niet te moeten betalen voor de verzekerde patiënt. Er worden detectives ingezet die in de medische voorgeschiedenis van de patiënt graven om het geld te kunnen terugvorderen wegens het achterhouden van informatie bij het contract. Het niet vermelden van een onschuldige schimmelinfectie bij het opmaken van het contract kan volstaan om patiënten hun zorg wegens bijvoorbeeld kanker niet terug te betalen.

Medisch-technisch gezien wordt er - voor wie er toegang toe heeft - deskundige zorg geboden. In de praktijk is optimale gezondheidszorg in de VS een voorrecht van de rijken. Diegenen die volledig uit de boot vallen, moeten beroep doen op liefdadigheid in de zogezegde ‘community health centers’.

Preventieve geneeskunde is in de VS bijna onbestaande en beperkt zich tot voorlichting met folders, vaccinaties en bevolkingsonderzoek. De gezondheidszorg is geheel gericht op individuen en is eigenlijk “ziektezorg”. Om met ziekte en gezondheid op een economische markt om te kunnen gaan, moet de zorg worden georganiseerd als een verzameling verhandelbare “producten” met een prijs. Preventie past niet in dit plaatje.

De productbenadering blokkeert de aandacht voor het werken aan de gezondheid van mensen en gemeenschappen. Het niet kunnen investeren in gezondheid en rationeel gebruik van voorzieningen genereert consumentisme, overconsumptie en oneigenlijk gebruik. Hiervoor moet de rekening uiteindelijk worden betaald in het curatieve zorgssysteem. Vandaar de hoge kosten in de VS.

De idee “vrijheid van kiezen” is in de VS en ook in Europa een alibi voor marktwerking. Op een markt van zorg valt voor de meeste mensen niets te kiezen. Alles wordt geregeld door inkopers en aanbieders van zorg.

l

Het volgende deel zal in het kort de situatie schetsen in Europa, België...en Cuba.

trailer 'Sicko'

Voor diegenen die een voorproefje wensen alvorens naar de cinema te trekken: de officiële trailer van Sicko kan je hier bekijken.

Kwalitatieve gezondheidszorg versus ‘vrije’ markt: deel 1

Vanaf vandaag publiceren we in delen een dossier over de gezondheidszorg in de VS. Dit geeft ons een inzicht in welke richting de werkgeversorganisaties en de neoliberale politici in ons land de gezondheidszorg willen duwen. De ingekorte versie van dit artikel wordt gepubliceerd in de papieren versie van Polsslag (oktober-november 2007) en ook in het oktobernummer van Socialistisch Links.

DEEL I

De film ‘Sicko’ van Michael Moore vormt een goede gelegenheid om dieper in te gaan op de commerciële gezondheidszorg in de VS. Wat betekent dit voor de bevolking? En zijn er alternatieven mogelijk?

De harde cijfers

In een onderzoek in 13 geïndustrialiseerde landen (waar 16 medische indicatoren werden vergeleken), scoorde de VS pover: het was de op één na slechtste leerling. Zo behaalde de VS het slechtste resultaat wat betreft te laag gewicht bij de geboorte en vroegtijdige babysterfte gedurende de eerste maand. De gemiddelde opnameduur op de materniteit ligt in de VS zeer laag: 2 dagen. In België was dit in 2000 meer dan 5 dagen in 2000, in de OESO-landen gemiddeld 4 dagen. In een studie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) staat de VS 15de op een totaal van 25 geïndustrialiseerde landen wat betreft gezondheidszorg.

Bij het onderzoek van de WHO werd rekening gehouden met de algemene gezondheidstoestand van de bevolking. De karikatuur van de slechte levensstijl van de “dikke Amerikaan” heeft dus geen impact op de lage rangschikking. Er werden verschillende parameters gebruikt voor de studie: percentage van de bevolking die rookt, alcoholgebruik, het gebruik van verzadigde dierlijke vetten, cholesterolgehalte,… Indien zou worden afgegaan op de slechte levensstijl, zouden de Japanners de kroon spannen! Japan kent onder andere een hoog percentage rokers: 61% van de mannen en 14% van de vrouwen. Maar toch staat Japan op de eerst plaats wat betreft gezondheidszorg. Nog een dramatisch cijfer: de VS scoort slechts een 27ste plaats inzake levensduur.

De “horrorlijstjes” van de Amerikaanse gezondheidszorg

The Journal of the American Medical Association van 26 juli 2006 gaf een voorbeeld van de slechte gezondheidszorg in de VS. Fouten van dokters vormen in dat land de derde doodsoorzaak. Ieder jaar sterven 225.000 Amerikanen omwille van medische fouten. Daaronder 12.000 door onnodige chirurgie, 80.000 door infecties opgelopen in ziekenhuizen, 106.000 door bijwerkingen van medicijnen,…

4 tot 18% van de patiënten die een poliklinische behandeling ondergaan, ervaren negatieve effecten van deze behandeling waardoor extra behandeling van een andere arts noodzakelijk is. In brute cijfers betekent dit:

*116 miljoen extra consulten bij een andere arts
*77 miljoen extra voorschriften
*17 miljoen extra visites bij de EHBO
*8 miljoen mensen extra die opgenomen moeten worden
*3 miljoen extra lange termijn behandelingen
*199.000 extra doden na de extra behandeling (fout op fout dus)
* een totaal van 77 miljard dollar extra ziektekosten.

Volgens cijfers van de OESO gaf België in 2001 9% van het bruto binnenlands product (BBP) uit aan gezondheidszorg. De VS spande de kroon met 13,9%. Dat lijkt vreemd aangezien de Amerikanen een groot deel van de medische kosten zelf moeten betalen. Slechts 25% van de bevolking is verzekerd via openbare programma’s, zowat 47 miljoen Amerikanen beschikken over geen enkele vorm van ziekteverzekering. Het aandeel van publieke uitgaven in de totale gezondheidsuitgaven bedraagt gemiddeld 72%, in de VS is het slechts 44%. En toch geeft de VS het meest uit aan gezondheidszorg (4.900 dollar per hoofd). ). Dat is meer dan het dubbele van het gemiddelde (2100 dollar)

Het gebrek aan medische technologie is zeker niet de oorzaak van het barslechte resultaat van de VS wat betreft gezondheid. Op de rangschikking betreffende die technologie staat de VS nochtans op de eretribune, juist onder de ‘winnaar’ Japan. De gezondheidszorg in de VS is echter totaal onefficiënt en duur: een kat in een gouden zak.

In het volgende deel: Kassagezondheidszorg: “Eerst de aandeelhouders, dan de patiënten” leggen we uit hoe het Amerikaans systeem precies in elkaar zit (of beter gezegd met haken en ogen aan elkaar hangt)

De eis voor universele gezondheidszorg in de VS: (interactieve) internethumor.

Ondanks de rampzalige staat van de peperdure gezondheidszorg in de economische supermacht Verenigde Staten, verliezen de Amerikanen hun gevoel voor humor niet...

l

Op het internet vind je heel wat websites die campagne voeren voor de invoering van universele gezondheidszorg. Eentje dat ons bijgebleven is: consumerwatchdog Hier vind je verscheidene grappige animatiefilmpjes (Pirates of the Health Care- ibbean, the Pig People from Outer Space,...) en zelfs een online computerspel 'Nurse Avenger'. Deze filmpjes klagen op satirische wijze de onverzadigbare winstzucht van de private ziekteverzekeringssector aan.

l

Nurse Avenger is een 'shooter game' dat de Californische gezondheidszorg uit de doeken doet per 'level'. Bedoeling van het spel is eenvoudig: je moet zoveel mogelijk verzekeringsagenten, die uit verschillende deuren komen, afknallen voor ze aan het ziektebed van de patiënt het woord 'denial' kunnen uitspreken. Met 'denial' bedoelt men de weigering om de ziektekosten te betalen voor de verzekerde. Indien er te veel 'denials' uitgesproken worden, sterft de patiënt en is het spel ten einde. Je beschikt ook nog over een geheim wapen dat soms op het scherm verschijnt: een verpleegster die met 'de mantel der liefde' verscheidene verzekeringsagenten tegelijkertijd kan uitschakelen. Het spelletje speel je door met je muis te manoeuvreren en te klikken: have fun!

l

In Pirates of the Health Care-ibbean brengt men een grappig deuntje en dito animatiefilm. Meer verklappen we niet: gewoon kijken!

l

In het animatiefilmpje BIG PHARMA wordt er een soort van Kiwi-model gepropageerd: 'prescription drug bulk purchasing'.In andere artikels hebben we onze positie al duidelijk gemaakt over het kiwi-model, maar aangezien het debat hierrond in België gevoerd wordt/werd willen we dit animatiefilmpje de lezer niet onthouden...

l

Verder kan je nog Pig People from Outer Space bekijken en last but not least: een filmpje over een ludieke actie op een publieke hoorzitting met een varkentje van vlees en bloed als hoofdacteur: Pig Out Movie

Staking GM in de VS na 2 dagen beëindigd

overgenomen van www.nos.nl:

Staking voorbij met akkoord bij GM

In Amerika wordt de staking bij General Motors na twee dagen per direct beëindigd. De belangrijkste vakbond, de United Auto Workers, heeft na urenlange onderhandelingen een principe-akkoord bereikt met het autoconcern. Er zijn afspraken gemaakt over een ruimere medische verzekering voor de honderdduizenden gepensioneerden van General Motors. De werknemers krijgen ook bonussen en andere vergoedingen.

Het was de eerste landelijke staking bij GM in 30 jaar: 73.000 mensen deden er aan mee. De directe aanleiding was de dreiging van GM om de VS te verlaten vanwege de conflicten met de vakbond.

Het cijfer van de week

Momenteel is er een nationale staking aan de gang bij General Motors in de VS. De staking gaat o.a. over looneisen en jobzekerheid. Over de ziekteverzekering zou er al een akkoord zijn maar de materie heeft wel een mobiliserend effect op de GM-gepensioneerden.

In de VS kost de ziekteverzekering (in privé handen) stukken van mensen waardoor er 47 miljoen mensen sowieso uit de boot vallen. Veel werkenden hangen af van hun werkgever wat de ziekteverzekering betreft. Deze situatie zorgt ervoor dat sommige Amerikanen blijven werken tot hun dood omdat ze anders de ziektekosten niet kunnen dragen... nooit op pensioen gaan: een nare gedachte!

Bij GM in de VS zouden de ziekteverzekeringskosten voor de 340.000 gepensioneerden van het bedrijf oplopen tot 50 miljard dollar (50.000.000.000!). De directie wil alles onderbrengen in een privaat fonds met een éénmalige betaling door GM. Elke syndicalist en werknemer met wat 'brains' weet dat er 'stront aan de knikker is' met zo een regeling: het is een financiële constructie die het doorvoeren van besparingen in de toekomst vergemakkelijkt.

Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom de gepensioneerden talrijk komen opdagen aan de stakerspiketten en tal van gepensioneerdenverenigingen hun solidariteit uitgesproken hebben met de stakers.

foto's overgenomen van de website van de UAW (United Auto Workers)

Protest tegen besparingen in de Britse NHS

We publiceren een video van een protestactie in het Britse Leicester tegen het verminderen van het aantal ziekenhuisbedden in de nationale gezondheidszorg (NHS*) met 200 in de stad. Activisten in de stad betoogden tegen deze maatregel die verder de gezondheidszorg ontoegankelijk maakt.

(* NHS: National Health Service)

Drempels syndicale vertegenwoordiging: een licht in de duisternis...

Federale Gezondheidssector geeft het voorbeeld in de KMI’s (Kleine en Middelgrote Instellingen)

Sinds maart 2000 werd er in het Federaal Akkoord van de gezondheidssector een overeenkomst bereikt over het principe van het verlagen van de drempel voor de oprichting van een vakbondsafvaardiging. Een aantal werkgeversorganisaties slaagden erin de concretisering van het akkoord op het terrein uit te stellen tot oktober 2007. Maatregelen ten voordele van de werknemers worden in ons land nooit zonder slag of stoot verkregen maar na 7 lange jaren is het dan toch zo ver.

De verlaging van de drempel zal in stappen verlopen. Vanaf 1 oktober 2007 kan men een syndicale afvaardiging oprichten vanaf 40 personeelsleden, een jaar later vanaf 30 personeelsleden en nog een jaar later uiteindelijk vanaf 20 personeelsleden. De voorwaarde is wel dat de helft van het personeel een aanvraag doet en aanvaardt om vertegenwoordigd te worden door een vakbondsafvaardiging. De afvaardiging bestaat concreet uit 2 mandaten aangeduid door de vakbond(en).

Uiteraard gaat het hier niet over sociale verkiezingen maar het is alvast een stap vooruit in vergelijking met het recente nationaal akkoord tussen werkgevers en de vakbondsleiding om de drempels voor de sociale verkiezingen in 2008 bij het oude te laten (en dus in de praktijk de voeten te vegen aan de Europese richtlijnen en de wet) We kunnen hierbij constateren dat het voor het patronaat kennelijk een koud kunstje is om de wet straal te negeren als het hen niet uitkomt. Een werknemer zou het eens moeten proberen... Feit is wel dat met het akkoord de nationale vakbondsleiding zich mee schuldig maakt voor een onwettige situatie. Dit akkoord is het resultaat van de zuiverste chantage vanwege het patronaat dat indien nodig de sociale verkiezingen in 2008 onmogelijk zou gemaakt hebben, met alle gevolgen van dien voor de vakbondsmilitanten op het terrein. Dat maakt de situatie te begrijpen, maar niet goed te keuren.

Op verschillende terreinen spelen de vakbonden van de Non-Profit een pioniersrol die echter niet of schoorvoetend door de privésectoren gevolgd wordt. Hierbij hebben we het bijvoorbeeld over de eindeloopbaanproblematiek (met oplopende 'ADV' of 'arbeidsduurverminderingsdagen' naargelang de leeftijd) maar nu dus ook op het vlak van syndicale vertegenwoordiging in KMO's (in de witte sector KMI's geheten)

Meer info over: de syndicale afvaardiging in instellingen van de Federale Gezondheidsdiensten met minder dan 50 werknemers, vind je op de website van BBTK: PDF-file Etc…speciale editie september 2007 of in de speciale BBTK-flyer.

Campagne Nederlandse SP tegen vermarkting van de zorg

Het Comité Zorg Geen Markt is een initiatief van het Nederlandse SP-parlementslid Agnes Kant en een vijftigtal mensen die in de zorg werken. Inmiddels hebben meer dan 10.000 zorgwerkers zich aangesloten. Zij verzetten zich tegen de steeds verder doorgevoerde marktwerking in de zorg. Lees het manifest op www.zorggeenmarkt.nl

FILMBESPREKING: 'Sicko' van M. Moore

‘Sicko’ of de Amerikaanse Gezondheidsindustrie in zijn blootje

Vanaf 10 oktober kunnen we hier in de Belgische cinema de nieuwe documentaire ‘Sicko’ van de ophefmakende regisseur Michael Moore bekijken. Na zijn 2 vorige succesvolle documentaires ‘Bowling for Columbine’ en ‘Fahrenheit 9/11’ pakt hij nu uit met een andere nationale catastrofe in de VS: de gezondheidszorg.

Toen het uitlekte dat M. Moore een film ging inblikken over de Amerikaanse gezondheidszorg werd er als het ware een staat van beleg afgekondigd in de betreffende ondernemingen. De heer Moore heeft ondertussen een zware reputatie opgebouwd door met allerhande stunts de machtigen der aarde met de nodige humor te kakken te zetten voor het brede publiek. Die staat van beleg heeft kennelijk wel zijn effect gehad: in de film is er nergens een fysieke confrontatie te zien tussen Moore en CEO’s of woordvoerders van de gezondheidsindustrie, wat nochtans het waarmerk is van de kritische Amerikaan. Maar wees niet bevreesd: de film bevat andere stunts…

Waar gaat de film inhoudelijk over? De gezondheidszorg in de VS is in vergelijking met andere geïndustrialiseerde landen een regelrechte ramp. En uiteraard zit ‘Tricky Dick’ alias president Nixon er weer voor iets tussen zoals in de film zal blijken. De documentaire gaat niet over de 47 miljoen Amerikanen die over geen enkele vorm van ziekteverzekering beschikken maar over de rest die wel een verzekering heeft… Aan een verzekering geraken is al geen sinecure maar dat is nog maar het begin van de lijdensweg. Van het moment dat de private ziekteverzekeringen moeten dokken in plaats van te ontvangen begint meestal de miserie. De winsthonger van de verzekeringsmaatschappijen zorgt voor absurde tot surrealistische situaties waarvan Moore er verschillende ten tonele voert. De speelse manier waarop Moore de verhalen omkadert, verzacht de feiten maar ze blijven daarom niet minder wraakroepend: sommige getuigen hebben er letterlijk en figuurlijk het leven bij ingeschoten: ‘profit kills!’

Enkele komische hoogtepunten zijn bijvoorbeeld het versneld over het scherm rollen van de lijst (35 bladzijden) met ziekten die het afsluiten van een private ziekteverzekering onmogelijk maken… op het gekende Star Wars deuntje. Uiteraard hoort het bezoek aan Guantanamo Bay ook tot 1 van de betere scènes. Guantanamo , het Amerikaans fort/gevangenis op Cubaanse bodem, de enige plaats in de VS waar er universele, gratis gezondheidszorg is… terwijl vele reddingswerkers van 9/11 aan hun lot overgelaten worden. Hoe het bezoek verder verloopt, zullen we hier niet verklappen.

Deze documentaire van M. Moore heeft zoals zijn vorige de verdienste om wantoestanden aan de kaak te stellen maar soms wordt er toch wel wat teveel met de (typisch Amerikaanse?) moraliserende vinger gezwaaid. En zijn benadering van de ‘Europese gezondheidszorg’ is allesbehalve genuanceerd te noemen. Europa wordt voorgesteld als het land van melk en honing waar het harde neoliberale beleid van de laatste jaren kennelijk maar een slechte droom lijkt te zijn. De National Health Service in het Verenigd Koninkrijk wordt bijvoorbeeld de hemel ingeprezen terwijl er als het ware geen week voorbijgaat of er zijn acties in de NHS…Uiteraard veronderstelt satire een zekere vorm van overdrijving.

‘Sicko’ is een aanrader voor al diegenen die willen weten waar onze neoliberale politici en werkgeversorganisaties ons in de toekomst willen mee opzadelen.

Het citaat

“Met meer dan 45 miljoen Amerikanen die niet of slecht verzekerd zijn, hebben we nood aan een universele gezondheidszorg. De rijken worden rijker en de armen steeds armer terwijl de middenklasse snel verdwijnt samen met de ‘Amerikaanse droom’ om een eigen huis te bezitten. ”

Cindy Sheehan; internationaal bekende anti-oorlogsactiviste , moeder van een soldaat die in Irak is gesneuveld en onafhankelijk kandidaat in California voor de parlementsverkiezingen in 2008. Zij zal in deze staat opkomen tegen de Democratische kandidate Nancy Pelosi, de fractieleidster van de Democraten in het Congres.